Jak powstają mszyce? Przyczyny, cykl życia i skuteczna kontrola

Prawie każdy ogrodnik zna to zjawisko: wczoraj róża lub główka sałaty była jeszcze nieskazitelnie zielona, ​​a dziś na młodych pędach nagle roi się od drobnych, pełzających owadów. Pytanie „Jak powstają mszyce?” wydaje się w tym momencie niemal retoryczne – wydaje się, że wzięły się znikąd. Ale za tą pozornie magiczną inwazją kryje się jeden z najbardziej fascynujących i wydajnych systemów biologicznych w królestwie zwierząt. Mszyce (Aphidoidea) opracowały strategie przetrwania, które pozwalają im szybko budować gigantyczne populacje, które mogą zagrozić całym uprawom. W tym obszernym przewodniku badamy przyczyny biologiczne, złożony cykl życia i czynniki ekologiczne, które prowadzą do pojawienia się tych szkodników. Najważniejsze rzeczy w skrócie Rozmnażanie bezpłciowe: Mszyce mogą rozmnażać się poprzez partenogenezę (dziewiczą produkcję) bez partnera, co powoduje gwałtowny wzrost [1] [3]. Pokolenia teleskopowe: Samice rodzą się już w ciąży, co niezwykle skraca czas rozwoju [3]. Zależność od pogody: W ciepłych temperaturach rozwój od noworodka do dorosłego trwa tylko 7–8 dni [5]. Występowanie: Skrzydlate odmiany powstają w wyniku przeludnienia i są przenoszone na duże odległości przez wiatr [1] [5]. Symbioza: Bakterie takie jak Buchnera aphidicola dostarczają wszom niezbędnych składników odżywczych, których brakuje w soku roślinnym [3]. Pochodzenie biologiczne: dlaczego pojawiają się tak szybko Odpowiedź na pytanie, jak rozwijają się mszyce, kryje się przede wszystkim w ich wyjątkowej biologii reprodukcyjnej. W przeciwieństwie do większości owadów, które przechodzą długi cykl od jaja przez larwę, poczwarkę do postaci dorosłej, mszyce wykorzystują tak zwaną cykliczną partenogenezę [3]. Poczęcie z dziewicy i narodzenie na żywo W miesiącach wiosennych i letnich populacje mszyc składają się prawie wyłącznie z samic. Nie wymagają one samców do rozmnażania. Rodzą żywe klony samych siebie (vivipary) [1]. Proces ten jest zoptymalizowany tak, aby jedna samica mogła w ciągu tygodnia urodzić do 80 potomstwa [5]. Badania naukowe pokazują, że klony te są genetycznie identyczne z matką, co pozwala na szybką adaptację do konkretnej rośliny żywicielskiej [3]. Zjawisko generacji teleskopów Szczególnie zdumiewającym aspektem rozwoju mszyc jest zasada „pokoleń teleskopowych”. Nienarodzona samica mszycy nosi już w sobie zarodki następnego pokolenia [3]. Oznacza to, że „babcia” nosi już w sobie swoje „wnuki”, podczas gdy ona sama jeszcze się jeszcze nie urodziła. Nimfa zaraz po urodzeniu zaczyna jeść i często już po kilku dniach jest gotowa do wydania potomstwa [3] [5]. Czy wiedziałeś? Ta oszczędność czasu pozwala na utworzenie w jednym sezonie do 20 pokoleń, co teoretycznie mogłoby skutkować powstaniem miliardów potomstwa od jednego przodka [1]. Jak wszy dostają się na roślinę? Kiedy mszyce pojawiają się na nowej roślinie pozornie „znikąd”, zwykle przebyły długą drogę. Istnieją dwa główne sposoby kolonizacji rośliny: Zimuje w postaci jaja Jesienią, gdy dni stają się krótsze i temperatury spadają, biologia mszyc ulega zmianie. Po raz pierwszy rodzą się samce i samice [1]. Kopulują one i składają odporne na zimno jaja na korze drzew lub łodygach roślin wieloletnich [5]. Te jaja przetrwają zimę. Wiosną następnej wykluwają się z nich tzw. „matki założycielskie” (fundatrices), które inicjują nowy cykl rozmnażania bezpłciowego [1][3]. Migracja skrzydlatych odmian Mszyce są mistrzami adaptacji. Kiedy kolonia staje się zbyt duża (przeludnienie) lub jakość rośliny żywicielskiej spada, matka produkuje pokolenia ze skrzydłami, zwane alatami [1] [5]. Chociaż te skrzydlate wszy nie są silnymi lotnikami, mogą być przenoszone przez wiatr. Dzięki temu mogą pokonywać wielokilometrowe odległości w poszukiwaniu nowych, soczystych roślin [5]. Gdy już znajdą odpowiednią roślinę, osiedlają się, często tracąc mięśnie latające i natychmiast zaczynają