Chrząszcze bekonowe w łóżku: zidentyfikuj przyczyny i skutecznie zwalczaj szkodniki

[ {"name": "Dermestes lardarius", "type": "Schrząszcz pospolity", "family": "Dermestidae", "common_name": "Schrząszcz bekonowy", "general": "Światowy szkodnik pokarmowy i materialny produktów zwierzęcych (skórki, skórki, wędliny) i roślinnych (makaron jajeczny, tytoń, ziarna kakaowe, czekolada) oraz karmy dla zwierząt domowych (karma sucha) w sklepach, mieszkaniach, muzeach; może zawierać ekstrakt keratyny (kopyta, rogi, pióra, sierść); zimuje w kołyskach poczwarek w szczelinach; często tylko jedno pokolenie w roku; chrząszcz może ukryć głowę pod napierśnikiem", "typical_substrate": "Carrion", "spokrewniony_gatunek": "D. maculatus (placówka), chrząszcz bez jasnego pasma na skrzydłach okrywowych", "total_development": "40 - 50 dni w temperaturze 25°C i 65% rLF (do 145 dni w 15°C)", "jajko": {"czas trwania": "8 do 12 dni", "rozmiar": "2,0 – 3,0 mm", "kolor": "błyszcząca biel", "jaja_na_samicę": "100 - 200 jaj na samicę składanych pojedynczo w podłożu pokarmowym"}, "larwa": {"czas trwania": "14 dni", "kształt": "wydłużony, brązowy", "długość": „do 13 mm długości”, „grzbietowy”: „wiele długich brązowych włosów”, „brzuszny”: „żółte włosy”, „anal_spines”: „2 kolce odbytu na przedostatnim odcinku grzbietowym”, „larval_stages”: „5 stadiów larwalnych”}, „poczwarka”: {„czas trwania”: „7 do 14 dni”, „przepoczwarzenie”: „w przypadku przepoczwarzenia larwy wnikają w stałe przedmioty (bele bawełny i skóry, miękkie) drewno lub korek)"}, "chrząszcz": {"czas trwania": "do 300 dni", "długość": "długość 7,0 - 9,5 mm", "kształt": "wydłużony owal", "kolor": "Głowa, przedplecze i tylna połowa skrzydeł okrywowych są czarne, przednia połowa żółtobrązowa, owłosiona, z 6 czarnymi kropkami", "czutki": "czułki krótkie z maczugą końcową (czerwone)"}, "damage_symptoms": "Niespecyficzne żerowanie larw; okrągłe/owalne otwory do przepoczwarzenia (ok. 0,3 cm); zanieczyszczenie odchodami, skórami owadów i martwymi osobnikami; zepsuta żywność", "zapobieganie": "Dokładne czyszczenie, usuwanie skażonej żywności i usuwanie miejsc rozwoju larw; przechowywanie zabezpieczone przed owadami i chłodne; w razie potrzeby renowacja budynku (uszczelnienie pęknięć i szczelin)", "early_detection": "Masowe uszkodzenie wszelkich towarów zawierające produkty mięsne; specjalne wiercenie otworów w meblach i innym wyposażeniu", "kontrola": "Cenne materiały mogą wymagać obróbki cieplnej, zamrożenia lub obróbki gazami obojętnymi; odkurzanie oraz środki owadobójcze kontaktowe w pomieszczeniach mieszkalnych; gazowe środki owadobójcze do żywności i innych produktów pochodzenia zwierzęcego w pomieszczeniach magazynowych, należy stosować zatwierdzone środki ochrony roślin (patrz www.bvl.bund.de: baza danych i katalog PPP, część 5, ochrona przechowywania)"}, {"name": "Chrząszcze Dermestidae", "order": "Coleoptera (chrząszcze)", "rodzina": "Dermestidae (chrząszcze skórzaste i dywanowe)", "identification": "Chrząszcze Dermestidae mają zaokrąglony do szeroko owalnego kształtu ciała i wahają się od około 3-9 mm. Większość jest ubarwiona w ciemnym kolorze, ale niektóre mają charakterystyczne wzory z białymi, żółtymi, brązowymi i pomarańczowymi plamami. Ciało chrząszczy skórzastych chrząszcze są charakterystycznie pokryte łuskami lub włoskami, a czułki są maczugowate. Larwy chrząszczy skórzastych są owłosione, a na tylnym końcu wystają szczególnie długie włosy. Wiele pospolitych gatunków ma wydłużone ciało ze zwężającym się tyłem. Inne mają owalny kształt. Ubarwienie waha się od ciemnoczerwonobrązowego do jasnożółtobrązowego. w dystrybucji, ponieważ są powszechnie przenoszone z przechowywanymi produktami spożywczymi. W stanie odnotowano co najmniej 38 gatunków chrząszczy skórzastych (Tabela 1).", "life_history": "Chrząszcze skórzaste są padlinożercami. Większość z nich żywi się materiałami pochodzenia zwierzęcego, w tym suszonym mięsem, skórą, piórami, sierścią, suszoną karmą dla zwierząt domowych/paszą dla zwierząt lub produktami mlecznymi, orzechami, przyprawami i innymi produktami pochodzenia roślinnego Większość domów w Kolorado ogranicza karmienie do martwych owadów, resztek pajęczych sieci, sierści zwierząt domowych i innych śmieci zwykle występujących w budynkach. Porzucone gniazda owadów, ptaków i gryzoni są również częstymi obszarami, w których może rozwijać się duża liczba chrząszczy skórzastych. Czasami występują problemy z chrząszczami skórzastymi, które atakują przedmioty spiżarni lub uszkadzają przedmioty, takie jak pióra lub wełna. doprowadziło do tego, że niektóre z nich są znane jako „dywan”.chrząszcze”. Termin ten jest zwykle stosowany do gatunków z rodzajów Anthrenus i Attagenus. Gatunki zwykle kojarzone z suszonym mięsem i padliną (Dermestes spp.) są często określane jako „chrząszcze skórzaste”. Szczegóły dotyczące historii życia i nawyków chrząszczy skórzastych występujących w Kolorado są różne, szczególnie w przypadku różnych rodzajów: gatunki Dermestes to gatunki najczęściej kojarzone z padliną. Mogą być szkodliwe dla suszonego mięsa, suszonych ryb lub Zbiory martwych owadów są częstym źródłem pożywienia, jeśli występują w domach i w ich pobliżu. Są to chrząszcze średniej wielkości (6–10 mm) o podłużnym kształcie. Większość z nich jest zazwyczaj ciemno ubarwiona, ale jeden z pospolitych gatunków, znany jako chrząszcz spiżarnia, D. lardarius, ma szeroki żółty pas z ciemnymi plamami na pokrywach skrzydeł. Larwy są ciemnoczerwonobrązowe i mają zwężający się kształt ciała. Po osiągnięciu dojrzałości zwykle migrują ze źródła pożywienia i tuneli szczęki komory przepoczwarzeniowej i wiadomo, że na tym etapie odkopują belki drewna. Zwykle osobniki dorosłe są w fazie zimowania i najczęściej można je spotkać późną wiosną i wczesnym latem. Niektóre gatunki Dermestes spp. są wykorzystywane przez muzealne wydziały zoologii i taksydermów do oczyszczania mięsa z kości. Ze względu na ich związek z suchymi pozostałościami w późnych stadiach rozkładu mogą być również przydatne w badaniach kryminalistycznych. Dorosłe osobniki są złocistobrązowe do ciemnobrązowych, owalne i mają około 3–5 mm długości. Larwy są dość aktywne, ale w przypadku niepokoju unikają zwijania się i udają martwe. Na zewnątrz żywią się różnego rodzaju odpadami pochodzenia zwierzęcego i często kojarzą się z gniazdami zwierząt chrząszcze występujące w domach należą do rodzaju Anthrenus. Mają one zazwyczaj około 2–3 mm długości i okrągły kształt. Larwy są bardzo kolczaste, z tępym korpusem, który jest nieco węższy w przedniej części niż w tylnej części. Bardzo często spotyka się je w budynkach, w tym różnorodnego chrząszcza dywanowego (Anthrenus verbasci), chrząszcza dywanowego (Anthrenus flavipes) i chrząszcza dywanowego (Anthrenus scrophulariae). Larwy żywią się szeroką gamą produktów roślinnych i zwierzęcych i powszechnie występują w opuszczonych gniazdach pszczół i os. Są mało aktywne i zazwyczaj żerują na ograniczonym obszarze, dlatego często obserwuje się nagromadzenie skórek larw, żywiących się nektarem i pyłkiem małych kwiatów, takich jak spirea, kalina i wilczomlecz jako larwa lub poczwarka w późnym stadium w diapauzie. Chrząszcze skórzaste z rodzaju Trogoderma są również powszechnymi padlinożercami, ale często rozwijają się na materiałach roślinnych, takich jak nasiona, zioła, przyprawy i kakao. Niektóre z nich są ważnymi szkodnikami przechowywanej żywności. Dorosłe osobniki mają podłużny korpus, długość około 3-4 mm i zazwyczaj są ciemne. „Krocionogi Duff (Polyxenes spp.) to niezwykłe krocionogi o grubym, bardzo owłosionym ciele, które czasami są mylone z larwami skórzastych Anthrenus spp.. Można je jednak odróżnić po ich mniejszym rozmiarze (1 mm), spłaszczonych wachlarzach włosów wystających z tylnego końca i, przy bardzo dokładnym przyjrzeniu się, kilku nóg więcej niż trzy pary obecne na larwach chrząszczy. Krocionogi Duff są zwykle spotykane na obszarach zalesionych, gdzie żywią się grzybami, porostami i rozkładającą się materią roślinną.", "checklist": ["*Dermestes ater DeGeer (czarny chrząszcz spiżarnia)", "Dermestes caninus Germar", "Dermestes carnivorus Fabricius", "Dermestes fasciatus LeConte",„Dermestesfrischii Kugelann”, „*Dermestes lardarius Linnaeus (chrząszcz spiżarniowy)”, „*Dermestes maculatus DeGeer (chrząszcz skórzasty)”, „Dermestes marmoratus Say”, „Dermestes rattus rattus LeConte”, „Dermestessignatus LeConte”, „Dermestes talpinus Mannerheim”, „Dermestes undulatus Brahm”, „Attagenus bicolor Harold”, „Attagenus unicolor unicolor (Brahm) (chrząszcz czarny dywan)”, „Novelis horni (Jayne)”, „Anthrenus castanae Melsheimer”, „Anthrenus chiton Beal”, „Anthrenus flavipes LeConte (chrząszcz dywanowy)”, „Anthrenus fuscus Olivier”, „Anthrenus lepidus LeConte”, "*Anthrenus scrophulariae (Linnaeus) (chrząszcz dywanowy)", "*Anthrenus verbasci (Linnaeus) (chrząszcz różnobarwny)" (chrząszcz nagi)", "*Trogoderma inclusum LeConte (większy chrząszcz gabinetowy)", "Trogoderma simplex Jayne", "Trogoderma sinistrum Fall", "Trogoderma sternale", "Trogoderma teukton Beal”, „Trogoderma variabile Ballion (chrząszcz magazynowy)”, „Megatoma cylindrica (Kirby)”, „Megatoma kaliki (Beal)”, „Thylodrias kontraktus Motschulsky (chrząszcz nieparzysty)”, „Orphilus subnitidus LeConte”]}, {"name": "Schrząszcz bekonowy", "nazwa_naukowa": "Dermestes lardarius", "appearance": "Schrząszcz bekonowy (Dermestes lardarius) ma prawie centymetr długości. Zabarwienie elytry jest bardzo charakterystyczne dla tego gatunku. Przednia połowa elytry pokryta jest żółtawymi włoskami. Pomiędzy tymi żółtawymi włoskami znajdują się 3 czarne kropki. Z drugiej strony tylna połowa elytry jest czarna. Larwy bardzo przypominają jedną włochatą gąsienicę.", "styl życia": "W naturze larwy chrząszcza bekonowego żywią się padliną i zapewniają usunięcie nawet ostatnich szczątków martwych zwierząt. Gatunek zapada w sen zimowy w fazie poczwarki. Zwykle latają dobrze i kierują się w stronę światła. W ten sposób mogą następnie złożyć jaja na parapecie mieszkania. Larwy żyją bardzo w ukryciu i lubią chować się za szafkami lub między pęknięciami w deskach podłogowych.", "występowanie": "Chrząszcz bekonowy jest gatunkiem rodzimym, spotykanym w całych Niemczech na otwartej przestrzeni i w budynkach. Larwy chrząszcza bekonowego żerują tu na piórach i szczątkach martwych ptaków. Gatunek regularnie pojawia się także w zaniedbanych mieszkaniach (tzw. mieszkaniach typu bałagan). ", "ochrona": "Ponieważ chrząszcze potrafią dobrze latać i przyciągają je źródła światła, często same wchodzą do domu. Jeśli znajdą miejsce do złożenia jaj, inwazja może rozwinąć się całkowicie niezauważona. Można tego w dużym stopniu uniknąć, dbając o odpowiednią higienę w domu. Jeżeli na strychu lub pod dachem rozmnażają się ptaki takie jak gołębie czy wróble, żyjące tam chrząszcze bekonowe z łatwością przedostaną się do mieszkań. W oknach należy zamontować moskitiery.", "problemy": "Schołek bekonowy jest szkodnikiem zarówno higienicznym, jak i materialnym. Larwy żerują na produktach takich jak boczek, szynka czy kiełbasa, ale także na wełnianych dywanach, zwierzęcych futrach czy skórzanych kanapach. W celu przepoczwarzenia larwy zakopują się w drewnie, korku, tekturze, książkach lub styropianie. Szczególnie w tzw. brudnych mieszkaniach meble i inne elementy wyposażenia mogą zostać poważnie uszkodzone.", "control": "W handlu dostępne są różne spraye na owady do celów bojowych. Jednak wiele z tych środków może zagrażać zdrowiu, jeśli są stosowane niewłaściwie, dlatego powinny być stosowane wyłącznie przez profesjonalistów. Firmy należące do stowarzyszenia zawodowego mogą najlepiej doradzić Ci, która metoda gwarantuje najskuteczniejszą kontrolę w Twoim konkretnym przypadku.."}, {"name": "Chrząszcze bekonowe", "family": "Dermestidae", "species": ["Dermestes lardarius", "Attagenus pellio", "Anthrenus museorum", "Trogoderma angustum"], "general_info": "Rodzina chrząszczy bekonowych Dermestidae obejmuje około 880 gatunków na całym świecie w 8 podrodzinach. Przyjmuje się, że w Europie Środkowej występuje około 67 różnych gatunków. Część przedstawicieli rodziny chrząszczy została przetransportowana z towarami handlowymi i dlatego znajduje się obecnie na całym świecierozpowszechnianie się. Rosnąca mobilność ludzi we wszystkich dziedzinach życia i zglobalizowana wymiana towarów zapewnią dalsze rozprzestrzenianie się. Izolacja jednostki we współczesnym społeczeństwie, której kulminacją jest dezorganizacja i niezauważalne dla środowiska zaśmiecanie gospodarstw domowych (syndrom messiego) oraz tzw. „mieszkania zwłok” są coraz częściej przyczyną najmasywniejszych plag chrząszczy bekonowych. Ponieważ gatunki z rodziny chrząszczy są bardzo różne pod względem biologicznym i dlatego mają szeroki zakres pokarmu, identyfikacja inwazji i identyfikacja gatunku są warunkami wstępnymi prawidłowego zwalczania inwazji chrząszcza bekonowego. Chrząszcze plamiste można spotkać w różnorodnych siedliskach. Niektóre gatunki żyją razem w ściółce gruntowej jako dorosłe owady i larwy. Niektóre gatunki odwiedzają kwiaty jako chrząszcze, podczas gdy larwy żywią się produktami pochodzenia zwierzęcego. Inne gatunki specjalizują się w gniazdach ssaków, ptaków, pszczół i os. Do rodziny chrząszczy bekonowych należą również budzące grozę szkodniki magazynowe w sektorze zbożowym. Członkowie rodziny skórzastych przechodzą rozwój holometaboliczny, w trakcie którego zwykle następuje od pięciu do siedmiu linień larwalnych, chociaż w niesprzyjających warunkach może wystąpić znacznie więcej stadiów larwalnych. Chrząszcze mają długość od 1 do 15 mm, są długie, owalne lub kuliste. Łyse, owłosione lub łuskowate chrząszcze są brązowe do czarnych; u niektórych gatunków elytry mają czerwone, żółte lub białe wzory. Ciała larw są wydłużone do owalnych, prostych do zakrzywionych, lekko spłaszczone do zaokrąglonych. Mają różne rodzaje włosia na grzbiecie, a włosie strzały jest ułożone w kępki. Włosy strzały mają na końcu grot przypominający strzałę i można ich używać przeciwko drapieżnikom. Larwy gotowe do przepoczwarzenia mają długość od 2 do 30 mm. Ze względu na szkody wyrządzane przez larwy, a u niektórych gatunków także chrząszcze, w szerokiej gamie materiałów (futra, suszone rośliny, produkty zbożowe, produkty mięsne, sery, cygara, suszone ryby, dywany z wełny zwierzęcej itp.), chrząszcze bekonowe można określić jako szkodniki materialne i magazynowe. Jednocześnie nie należy lekceważyć jego znaczenia jako szkodnika zdrowotnego: białka ciała i odchodów zwierząt, a także substancje chemiczne zawarte w włoskach strzał mogą wywołać u ludzi reakcje alergiczne w przypadku wdychania lub dotknięcia. owady, suche tusze, suszone ryby, produkty wędzone, mączka kostna, mączka mięsna i rybna itp. Produkty roślinne, takie jak ziarna kakaowe, kopra i migdały, orzeszki ziemne i kiełki pszenicy są rzadko atakowane, ponieważ białka i tłuszcze zwierzęce są niezbędne do rozwoju larw, ale można je zdobyć poprzez kanibalizm i zjadanie przechowywanych szkodników. W hodowli drobiu żywe pisklęta mogą zostać zaatakowane. Zakładanie kołysek dla lalek może spowodować uszkodzenie materiałów stałych, którymi lalka nie żeruje, takich jak korek, drewno, ołów itp. Przy bliższym przyjrzeniu się rzekomym szkodnikiem drewna często okazuje się, że jest to inwazja Dermestes lardarius, zwłaszcza w zaniedbanych mieszkaniach na listwach przypodłogowych, ościeżnicach i skrzydłach. W takim przypadku wszystkie zakażone przedmioty, w tym zakażone listwy przypodłogowe, elementy drzwi i parkiety, należy przed zwalczaniem choroby usunąć (np. narożniki i wnęki poprzez spryskanie długotrwałym środkiem owadobójczym). W przypadku wykrycia inwazji należy również zapytać o wcześniejsze środki zwalczania np. gryzoni lub much. W takim przypadku może dojść do wtórnej inwazji chrząszcza plamistego, ponieważ tusze lub zwłoki much są dla tego idealnego pokarmu.", "siedlisko": "W naturze można ich spodziewać się w starych gniazdach ptaków i os oraz na małych tuszach.", "rozwój": "Czas rozwoju larw zależy od pożywienia, temperatury i wilgotności względnej. Zarówno larwy, jak i chrząszcze mogą tolerować temperatury poniżej 0°C przez długi czas. Dolna granica rozwoju wynosi 15°C, górna granica to 30°C, a optymalna to 20–25°C. Całkowity rozwój w temperaturze 25°C ok. 1,5 miesiąca,przy 15°C ok. 5 miesięcy. Chrząszcze potrafią latać. Podczas gdy na otwartym polu zwykle rodzi się jedno pokolenie rocznie, w zamkniętych pomieszczeniach do dwóch pokoleń.", "kontrola": "Na obszarach zagrożonych, np. na terenach zielonych. muzea, okna, wentylację i inne możliwe wejścia należy uszczelnić gazą przeciw owadom. Działania przeciwko nadal obecnym chrząszczom można podjąć dopiero po odkryciu i usunięciu źródła inwazji lub miejsca rozrodu. Usuń zakażoną żywność, w razie potrzeby wyczyść tekstylia i odsłonij lub udostępnij miejsca przepoczwarzania się.."}, "Attagenus_pellio": {"name": "Chrząszcz plamisty", "dieta": "Nowo wyklute chrząszcze chrząszcza futerkowego, który jest szeroko rozpowszechniony na całym świecie, orientują się w kierunku światła (pozytywnie fototaktyczny). Żyją jako zjadacze pyłku na kwiatach i latają do ciemnych obszarów z odpowiednim podłożem, aby złożyć jaja. Larwy rozwijają się na różnych suchych substancjach organicznych, zarówno pochodzenia zwierzęcego, jak i roślinnego, takich jak wełna, jedwab, dywany, futra i skóry, pióra, suche zwłoki, kości, odchody, owady, nasiona i produkty zbożowe, suche rośliny itp.”, „siedlisko”: „W naturze chrząszcz futerkowy rozwija się w ulach, gniazdach os, a także w gniazdach ptaków lub małych zwierząt lub na tuszach.”, „rozwój”: „Ta samica rzadko składa więcej niż 50 jaj. Larwy poruszają się gwałtownie. Reagują na dotyk zamrożeniem na długi czas. Chrząszcze (odwiedzający kwiaty) wylatują na zewnątrz pod koniec maja i wracają do budynków, aby złożyć jaja. Gatunek ten prawdopodobnie potrzebuje więcej niż roku, aby rozwinąć pokolenie.", "kontrola": "Wszystkie tekstylia, dywany i meble tapicerowane, o których mowa, należy zbadać pod kątem obecności inwazji. Usuń zakażone towary i materiały lub oddziel je w celu leczenia. Oczyść tekstylia i intensywnie oczyść zaatakowany obszar, w tym obszar aktywności larw. Typowym źródłem inwazji są gniazda ptaków. Zwalcza się larwy lub zapobiegawczo zabezpiecza tekstylia preparatami przeciw inwazji moli."}, "Anthrenus_museorum": {"name": "Chrząszcz muzealny", "dieta": "Larwy chrząszcza muzealnego zjadają keratynę i rozwijają się głównie na martwych owadach i innych stawonogach, ale mogą również żerować na wełnie, futrze, skórach, piórach i jedwabiu. W zbożach i produktach zbożowych żerują na przechowywanych szkodnikach.", "siedlisko": "Na otwartej przestrzeni chrząszcz rozwija się na pajęczynach lub na szczątkach owadów zebranych przez pająki oraz w gniazdach błonkoskrzydłych i ptaków. Szkodzą głównie zbiorom zoologicznym. Same chrząszcze zjadają pyłki i kierują się w stronę światła, dlatego często można je spotkać w pobliżu okien.", "kontrola": "Wszystkie przedmiotowe materiały należy zbadać pod kątem obecności inwazji. Zwalcza się larwy lub zapobiegawczo zabezpiecza tekstylia preparatami przeciw inwazji moli. Strzałkowate włoski larw mogą wywoływać reakcje alergiczne u osób wrażliwych."}, "Trogoderma_angustum": {"name": "chrząszcz berliński", "diet": "Ten synantropijny szkodnik mieszkalny, znany również jako "chrząszcz berliński", występuje szczególnie w dużych miastach. Jego larwy żywią się różnorodną suchą materią organiczną, zarówno zwierzęcą, jak i roślinną. Znajdziesz go m.in. B. na dywanach, futrach i skórach, tekstyliach wełnianych, piórach, suszonym mięsie, jedwabiu, martwych owadach, orzechach, pozostałościach prasy po produkcji oleju, lekach ziołowych i produktach zbożowych.", "rozwój": "Larwy są bardzo odporne na suszę i brak pożywienia. Czas rozwoju larw i liczba stadiów larwalnych zależy od pożywienia i temperatury. W temperaturze 20°C cały rozwój trwa 3 – 4 miesiące, w zależności od pory roku, a w temperaturze 25°C 2 – 3 miesiące. Larwy zimują i przepoczwarczają się wiosną. W niesprzyjających warunkach rozwój może przedłużyć się na lata.", "kontrola": "Strzalatkowate włoski larw mogą powodować reakcje alergiczne u osób wrażliwych. Wszystkie materiały, o których mowa, powinny zostać zbadane pod kątem infekcji. Należy znaleźć i wyeliminować źródło inwazji; sierść zwierząt, owady lub małe zmumifikowane zwłoki zgromadzone w szczelinach również mogą być potencjalnymi źródłami inwazji. Usuń zanieczyszczone towary i materiały luboddzielnie do leczenia. Oczyść tekstylia i intensywnie oczyść zaatakowany obszar, w tym obszar aktywności larw. Zwalcza się larwy lub zapobiegawczo zabezpiecza tekstylia preparatami przeciw inwazji moli."}, "general_control": "Kontrola inwazji gatunków z rodziny chrząszczy bekonowych należy do profesjonalistów. Jeżeli wiąże się to ze środkami ochrony przechowywania, należy przestrzegać ustawy o ochronie roślin i może okazać się konieczna fumigacja zakażonego składowanego towaru. W przypadku inwazji należy zasadniczo zidentyfikować i usunąć zaatakowane towary (żywność, tekstylia). Równie ważne jest usuwanie resztek produktów, gdyż mogą one być podstawą rozwoju szkodników. Tekstylia należy czyścić chemicznie lub szkodniki należy zabijać za pomocą odpowiednich środków fizycznych (ogrzewanie i zamrażanie). Przed przystąpieniem do zwalczania środków owadobójczych należy udostępnić kryjówki larwom. Może to również oznaczać konieczność usunięcia listew przypodłogowych w pokojach. Na przykład w procesie natryskiwania można przeprowadzić punktową obróbkę środkami długoterminowymi. Konieczne może być również utworzenie barier wokół miejsc porażenia. Jeśli to możliwe, należy również zastosować środki pylące w ubytkach. Podczas obróbki cieplnej należy wziąć pod uwagę odporność na wysoką temperaturę, zwłaszcza w okresie diapauzy tych szkodników, ponieważ stadia diapauzy są stosunkowo niewrażliwe na ciepło i zimno."}, {"name": "Speck Beetle", "scientific_name": "Dermestes sp.", "appearance": {"adult": "Mamy kilka gatunków chrząszczy bekonowych prowadzących podobny tryb życia. Oprócz gatunków brązowo-czarnych występuje także chrząszcz bekonowy (Dermestes lardarius), który jest tu opisywany jako reprezentatywny dla wszystkich gatunków. Chrząszcze o długości od 7 do 9 mm mają elytry, które są białawo owłosione na przedniej połowie i mają po trzy ciemne plamy. Na brzuchu siwy włos.", "larwa": "Do 15 mm długości z jasnym spodem, górna strona jest brązowa i ma długie, brązowe włosy. Granice segmentów i strona brzuszna mają żółtawe włoski."}, "significance_and_lifestyle": "Chrząszcze plamiste występują na całym świecie. W naturze, obok chrząszczy futerkowych, należą one do zwierząt pomagających w pozbywaniu się zmumifikowanych zwłok. Pożywienie znajdują na padlinie – na przykład tuszach ptaków i ssaków – w gniazdach ptaków i os, a także w ulach. Odgrywają więc ważną rolę w naturalnym cyklu. Gdy jednak pojawią się w środowisku człowieka i zjadają materiały pochodzenia zwierzęcego, zaliczane są do szkodników materialnych. Dorosłe chrząszcze i ich larwy żywią się suchym materiałem pochodzenia zwierzęcego (mięsem i przetworami rybnymi, kazeiną, suchą karmą dla zwierząt, martwymi owadami oraz substancjami zawierającymi keratynę, takimi jak skóry, skórki, futra, pióra, róg i sierść). Chrząszcze bekonowe rzadko jedzą produkty roślinne. Chrząszcze plamiste prowadzą nocny tryb życia i potrafią dobrze latać. Dlatego czasami włamują się do mieszkań przez otwarte okna. Częste występowanie wskazuje, że larwy mogą rozwinąć się na martwym zwierzęciu lub na martwych owadach w bezpośrednim sąsiedztwie. Chrząszcze bekonowe często można spotkać w zaniedbanych mieszkaniach, ponieważ leżące resztki mięsa i resztki sera zapewniają im wystarczającą ilość pożywienia. Przyczyną masowej inwazji chrząszczy bekonowych może być także gołębnik lub kurnik. Chrząszcze można wprowadzać także wraz z suchą karmą dla psów lub kotów.", "rozwój": "Dorosłe chrząszcze składają pojedynczo lub w grupach na podłożu pokarmowym od wiosny do sierpnia. Młode larwy wylęgają się najpóźniej po 12 dniach. Przepoczwarczenie odbywa się w chronionym miejscu w pobliżu podłoża pokarmowego. W tym celu larwy często wwiercają się w miękkie drewno lub inne miękkie materiały (listwy przypodłogowe, zaprawę, materiał izolacyjny itp.) i zamykają wejście ostatnią skórą larwy. Chrząszcze wykluwają się po około 2 tygodniach odpoczynku poczwarek. Chrząszcze wylęgają się późną jesienią i zimują w skorupie poczwarek, na zewnątrz, także pod korą drzew, gdzie mogą dłużej przetrwać ujemne temperatury. W temperaturze 25°C czas rozwoju wynosi około 1,5 miesiąca, w temperaturze 15°C około 5 miesięcy. Żywotność chrząszczy wynosi kilka miesięcy, a przy dużej wilgotności i temperaturze 25°C nawet do 300 dni.", "uszkodzenie": "TheLarwy psują żywność, taką jak bekon, szynka, kiełbasa, suszone mięso i twardy ser, poprzez karmienie i odchody. Mogą powodować uszkodzenia sierści, skóry i jelit oraz mogą przekłuć cygara. W muzeach chrząszcze bekonowe mogą być szkodliwe dla okazów zwierząt. Larwy często uszkadzają ściany i materiał izolacyjny, ponieważ szukają odpowiedniego miejsca do przepoczwarzenia i zakopywania się. Ich kanały przepoczwarzenia mogą symulować inwazję larw chrząszczy niszczących drewno. Połamane włosy larw mogą wywołać reakcje alergiczne u osób wrażliwych.", "zapobieganie": "Larwy prawie nigdy nie rozwijają się bez pożywienia pochodzenia zwierzęcego. Przechowuj produkty mięsne i twarde sery w temperaturze poniżej 15° C. Usuń porzucone gniazda ptaków, myszy i os na lub w domu. Należy usuwać zwłoki zwierząt wewnątrz i na zewnątrz budynków. Martensy ciągną swoją ofiarę na strych. Szczątki są również atrakcyjne dla larw much i chrząszczy bekonowych. Suchą karmę dla zwierząt domowych należy przechowywać w szczelnie zamkniętych pojemnikach i nie przechowywać jej zbyt długo.", "kontrola": "Inwazję chrząszcza bekonowego można rozpoznać po chrząszczach lecących w stronę źródeł światła. Znajdź i wyeliminuj źródło. Może to być martwe zwierzę, stare gniazdo os lub gniazdo ptaka. W zaniedbanych mieszkaniach, w których występuje duża plaga chrząszczy, konieczne jest zastosowanie środków owadobójczych. Powinieneś skontaktować się z profesjonalną firmą zajmującą się zwalczaniem szkodników, która może wymagać przeprowadzenia wielokrotnych zabiegów.", "other_pests": "Oprócz chrząszczy bekonowych w domu mogą pojawić się również chrząszcze dywanowe, chrząszcze futerkowe i ćmy odzieżowe."}, {"name": "chrząszcz bekonowy", "nazwa_naukowa": "Dermestes lardarius", "morphology": {"adult": "długość 6-8 mm, osłony skrzydeł skądinąd czarnego chrząszcza są zauważalnie żółtobrązowe w przedniej połowie z trzema czarnymi kropkami po każdej stronie, tył i strona brzuszna są delikatnie owłosione. jedenastoczłonowe anteny z trójczłonowym płatem końcowym. bez kropkowego oka na czole", "larwa": "Do 15 mm długości, bardzo gęsto ciemnoczerwonawo owłosiona, cylindryczne ciało zwężające się lekko ku tyłowi, granice segmentów i strona brzucha żółtawo owłosiona, przedostatni odcinek odwłoka na grzbiecie z dwoma mocnymi, zakrzywionymi cierniami (kolce odbytu)"}, "biologia": "Do rodziny chrząszczy boczowatych, dywanowych i futerkowych (Dermestidae) zalicza się szereg materiałów i szkodniki magazynowe. Chrząszcz bekonowy (Dermestes lardarius) miał kiedyś ogromne znaczenie jako szkodnik produktów przechowywanych m.in. B. firmy przetwórstwa mięsnego prawie straciły. Obecnie skupiamy się bardziej na jego znaczeniu jako powszechnego szkodnika materialnego w naszych domach. Samice chrząszczy bekonowych składają pojedynczo w pożywieniu od 100 do 200 błyszczących, białych jaj o średnicy 2–3 mm, z których po 3–12 dniach wylęgają się larwy. Larwy topią się 4–5 razy w ciągu 17–24 dni, aż w końcu osiągną dorosłość. Po przepoczwarczeniu w drewnie, zaprawie murarskiej, murze, korku itp. i spoczynku poczwarek trwającym około dwóch tygodni, dorosłe chrząszcze wykluwają się i mogą zimować w kołysce poczwarek. W sprzyjających warunkach Dermestes lardarius produkuje do sześciu pokoleń rocznie. Chrząszcze i larwy również dobrze znoszą przejściowo niskie temperatury.", "dieta": "Schrząszcz pospolity często pojawia się na produktach zwierzęcych (suszonych tuszach zwierzęcych, padlinie, piórach itp.), produktach spożywczych takich jak wędliny, wyroby mięsne i wędliniarskie, suszone ryby, ciastka dla psów, mączka kostna i rybna, a także na skórze i futrze, a sporadycznie także na tekstyliach wełnianych. Popularne są również tłuste substancje roślinne, takie jak ziarna kakaowe, czekolada itp..", "występowanie": "Chrząszcz bekonowy jest kulturowym następcą człowieka, został wprowadzony na cały świat przez człowieka i występuje od nizin po górne granice osiedli ludzkich. Oprócz tego, że występuje w domach, często spotykany jest także w gołębnikach, ulach, gniazdach ptaków (inwazja chrząszczy i larw nie jest rzadkością, gdy dom i ptasie gniazdo znajdują się w bezpośrednim sąsiedztwie) itp. oraz występuje na wolności.", "uszkodzenie": "Inwazja chrząszcza bekonowego jest zwykle rozpoznawana po owłosionych larwach lub skórkach larwalnych. Szczególnie prowadzące nocny tryb życia larwy chrząszcza bekonowego zjadają pokarmy takie jak mięso i wędliny, sery twarde, żółtka suszone itp., które nie nadają się do spożycia przez ludzi ze względu na ich aktywność żerowania oraz wydalane przez nich odchody w postaci centymetrowych nitek. Zwierzęta mogą wyrządzić krzywdęprzekłuwając i drapiąc skórę, futro i skóry, a czasami także tekstylia wełniane, powodują uszkodzenia, przekłuwanie wyrobów tytoniowych, gryzienie wylęgowych kurczaków i kacząt w już otwartych jajach i mogą szkodzić wylęgającym się zwierzętom. Uszkodzenia mogą również wystąpić, gdy larwy zakopują się w belach tytoniu, szpulach nici, korku, azbestie lub miękkim drewnie w celu przepoczwarczenia. W przypadku poważnych i długotrwałych inwazji, które często są zauważalne po charakterystycznym zapachu, może dojść do poważnych uszkodzeń drewna, przez co przejścia żerowe do złudzenia przypominają inwazję larw chrząszczy niszczących drewno.", "zapobieganie_and_kontrola": ["Utrzymuj szafki kuchenne i spiżarnie w czystości, sprawdzaj żywność po zakupie, przechowuj ją w suchym i chłodnym stanie (poniżej 18°C) oraz w zamkniętych pojemnikach", "Regularne czyszczenie wszystkie pomieszczenia, w szczególności te, w których przechowywano zakażoną żywność i paszę”, „Dopiero działania kontrolne polegające na eliminacji potencjalnych źródeł pożywienia i ukrytych, nocnych larw mają szansę powodzenia”, „Regularnie sprawdzaj zagrożone materiały pod kątem obecności szkodników i w razie potrzeby wyczesuj, poklepuj, myj, czyść lub wyprasuj”, „Odkurz lub wytrzyj larwy znajdujące się na ścianie”, „Podstawowa zasada to: często i regularnie wietrzyć mieszkanie oraz dokładnie czyścić niedostępne miejsca”, „Po dokładnym oczyszczeniu możliwe jest miejscowe leczenie sprayami zawierającymi środki owadobójcze (np. sprayem na szkodniki Baygon®), ale generalnie nie jest to konieczne. W przypadku masowej inwazji chrząszcza bekonowego należy skonsultować się z certyfikowanym przez IHK lub uznanym przez stan kontrolerem szkodników."]}, {"name": "Chrząszcz bekonowy", "nazwa_naukowa": "Dermestes lardarius (Linné)", "family": "Chrząszcz bekonowy, Dermestidae", "biology": "100–150 jaj składa się na odpowiednim pożywieniu, larwy pozostają w podłożu pokarmowym aż do momentu przepoczwarczenia, a następnie wędrują niespokojnie, aż zagrzebią się w stałym materiale. Rozwój w chrząszcza w sprzyjających warunkach trwa 2–3 miesiące, ale zwykle tylko jedno pokolenie w roku. Chrząszcze potrzebują dużo ciepła, ale jako rodzimy owad tolerują również zimno.", "występowanie": "W magazynach i składach drewna, na paszy dla zwierząt, w gospodarstwach domowych, na otwartej przestrzeni na padlinie, w gniazdach ptaków, gniazdach os itp.", "dieta": "Zwłaszcza suche produkty i materiały zwierzęce takie jak produkty wędzone, suszone ryby, ciastka dla psów, sery, skóry, futra, skórki, skóry, mączki zwierzęce, zwłoki zwierząt (w tym martwe) Owady), sporadycznie tłuste pokarmy roślinne.”, „wygląd”: „Brązowoczarny, owalny kształt ciała, długość 8–11 mm, na przedniej części elytry szeroki żółtobrązowy poprzeczny pas z 3 ciemnymi kropkami po każdej stronie. Larwy: brązowe, z wierzchu bardzo owłosione, długości do 13 mm, z 2 charakterystycznymi cierniami na końcu odwłoka.", "uszkodzenie": "Produkty zjedzone, brudne i nienadające się do użytku; Utrata wartości w wyniku przepoczwarzenia w drewnie iglastym, korku, belach skóry i tym podobnych. Podobne szkody mogą spowodować inne gatunki chrząszczy bekonowych (rodzina Dermestidae). Włosy larw mogą być także przyczyną problemów zdrowotnych takich jak alergie i choroby jelit.", "profilaktyka": "Podczas zakupów zwracaj uwagę na uszkodzone opakowania, pajęczyny czy zbrylenia żywności. Oznacza to możliwą inwazję szkodników. Kupuj tylko tyle żywności, ile możesz zużyć w krótkim okresie. Zapobiegaj przedostawaniu się owadów z zewnątrz: gaza o drobnych oczkach przed otworami wentylacyjnymi i wentylacyjnymi chroni owady przed dostępem.", "przechowywanie": "Przechowuj całą żywność w szczelnie zamkniętych pojemnikach i regularnie ją sprawdzaj, podobnie jak inne niebezpieczne substancje (patrz żywność).", "kontrola": "W przypadku zauważenia inwazji należy wyrzucić zanieczyszczoną żywność do pojemnika na odpady organiczne, a pozostałe materiały do ​​odpadów resztkowych. W razie potrzeby produkty można wcześniej zamrozić na 24 godziny, aby zabić larwy i owady. Uniemożliwia to „uchodźcom” ponowne osiedlanie się. Jaja i poczwarki nie są zabijane w sposób niezawodny, dlatego materiały należy zdecydowanie usunąć. Ostrożnie wyczyść dotknięte obszary i szafki. Narożniki i pęknięcia należy, jeśli to możliwe, leczyć suszarką do włosów. Jeśli uszczelniasz pęknięcia i szczeliny na powierzchniach roboczych i szafkach, nieZbieraj okruszki i resztki, które mogą zapewnić owadom środki do życia. Zapobiegaj inwazji poprzez regularne wietrzenie mieszkania i trzepanie dywanów. Usuń nagromadzony kurz i brud, a także porzucone gniazda ptaków, os, myszy itp. bezpośrednio w domu lub w jego pobliżu. Uwaga: pomyśl także o „zapomnianych” resztkach, takich jak pokarm dla ptaków z zeszłej zimy, figurki z masy solnej, bukiety suszonych kwiatów, ale także okazy zwierząt, kolekcje owadów i tym podobne!”}, {"name": "Schrząszcz bekonowy", "nazwa_naukowa": "Dermestes lardarius", "description": "Schrząszcz bekonowy (Dermestes lardarius) jest szeroko rozpowszechnionym na całym świecie szkodnikiem materialnym i higienicznym oraz jednym z najpospolitszych gatunków chrząszczy bekonowych w Niemczech. Wpływa przede wszystkim na produkty pochodzenia zwierzęcego, takie jak suszone mięso, futra czy pasza dla zwierząt, ale może również uszkadzać tekstylia i odpady organiczne. Szczególnie larwy powodują znaczne szkody, zakopując się głęboko w materiałach i pozostawiając za sobą ślady żerowania.", "wygląd": {"długość": "7 do 9 mm", "kolor": "Przednia część elytry jasnobrązowa z czarnymi plamkami, tylna część czarna", "body_shape": "Owalne i lekko zakrzywione", "larwy": "Do 15 mm długości, ciemnobrązowe, rzadkie włosy, 2 małe, stojące z tyłu Ciernie"}, "habitat_and_distribution": "Chrząszcz bekonowy występuje na całym świecie i występuje głównie w gospodarstwach domowych, zakładach spożywczych, muzeach i magazynach. Preferuje suche, ciepłe miejsca z dostępem do materiałów organicznych. W sprzyjających warunkach chrząszcze bekonowe rozmnażają się szybko i mogą pojawiać się w dużych ilościach w budynkach.", "development_and_reproduction": "Samica składa od 100 do 200 jaj w małych skupiskach po 6 do 8 sztuk bezpośrednio na podłożu pokarmowym. Rozwój zarodkowy trwa około 7 dni w temperaturze pokojowej. Rozwój larw może zająć kilka miesięcy, w zależności od temperatury otoczenia. Aby się przepoczwarczyć, larwy wgryzają się w miękkie materiały, takie jak drewno lub izolacja. Spoczynek poczwarki trwa co najmniej dwa tygodnie, ale może upłynąć kilka miesięcy, zanim pojawi się dorosły chrząszcz. Główny okres lęgowy przypada na maj i czerwiec.", "entry_into_homes": ["Poprzez żywność lub paszę dla zwierząt: zarażone produkty służą jako źródło wprowadzenia.", "Poprzez martwe owady lub zwierzęta: chrząszcze składają jaja w tuszach lub padlinie.", "O gniazdach ptaków i strychach: Stare gniazda i materiały izolacyjne zapewniają idealne miejsca do rozrodu.", "Wprowadzenie przez meble lub tekstylia: Larwy można ukryć w starych dywanach, wyrobach skórzanych lub futro "], "uszkodzenie": ["Żywność: Artykuły takie jak suszone mięso, karma dla zwierząt domowych lub ser mogą stać się bezużyteczne w wyniku zjedzenia.", "Tekstylia i skóra: dywany, futra i produkty skórzane są podatne na uszkodzenia w wyniku zjedzenia.", "Obiekty muzealne: okazy, przedmioty kolekcjonerskie i pluszaki są szczególnie zagrożone.", "Drewno i materiały izolacyjne: larwy wgryzają się w miękkie materiały w celu przepoczwarczenia.", "Pleśnie jako źródło pożywienia: Oprócz produkty zwierzęce, larwy również żywią się pleśnią i często występują razem z innymi chrząszczami pleśniowymi lub chrząszczami pleśniowymi."], "ecological_role": "Chrząszcze bekonowe są szeroko rozpowszechnione w przyrodzie i odgrywają ważną rolę w ekosystemie, rozkładając materiał organiczny. Jednakże są uważane za szkodniki w domach lub firmach, ponieważ mogą niszczyć materiały i zanieczyszczać zapasy.", "kontrola": ["Pozbyć się porażonych materiałów: bezpiecznie usunąć silnie zaatakowane produkty.", "Dokładne czyszczenie: odkurzać i regularnie czyścić szafki, dywany i pęknięcia.", "Szczelne przechowywanie: przechowuj żywność i karmę dla zwierząt domowych w dobrze zamkniętych pojemnikach.", "Używaj na zimno lub na gorąco: zamrażaj tekstylia lub mniejsze przedmioty na kilka dni lub w temperaturze powyżej 60 °C upał.", "Profesjonalne zwalczanie szkodników: W przypadku silnych lub powtarzających się inwazji wymagane jest profesjonalne zwalczanie."]}, {"name": "Chrząszcz bekonowy", "naukowa_nazwa": "Dermestes lardarius", "identification": "Jako dorosły owad, chrząszcz bekonowy ma wielkość od 7 do 9,5 milimetra i można go łatwo rozpoznać po dwukolorowej elytrze. Przednia połowa pokrywy skrzydła pokryta jest żółtawymi włoskami. W tym obszarze charakterystyczne są także trzy czarne kropki. Tylna połowa elytry Dermestesa lardariusa jest czarna.", "occurrence_and_lifestyle": "PowszechnyChrząszcze plamiste pierwotnie pochodzą z Eurazji, ale obecnie są szeroko rozpowszechnione na całym świecie. Po zimowaniu w postaci poczwarek chrząszcze Dermestes lardarius wykluwają się zwykle na początku kwietnia. Krycie następuje w temperaturze powyżej 16°C. Optymalna dla rozwoju chrząszcza bekonowego jest temperatura 25 °C i wilgotność względna powietrza 65%. W tych warunkach okres rozwoju wynosi średnio 48 dni (Coombs, 1978). W stałej temperaturze 15°C pełny cykl rozwojowy Dermestes lardarius trwa 145 dni. Dorosłe chrząszcze mogą żyć ponad 300 dni w temperaturze 25°C i wilgotności względnej co najmniej 70%. Liczba złożonych jaj wydaje się stosunkowo niewielka. W warunkach laboratoryjnych (temperatura od 20 do 25°C) samice plamistki zwyczajnej trzymane w odosobnieniu złożyły od 26 do 131 jaj. W Europie Środkowej szkolenie tylko jednego pokolenia rocznie jest regułą w warunkach plenerowych. Druga generacja Dermestes lardarius może pojawić się jedynie w bardzo sprzyjających warunkach. Zarówno larwy, jak i chrząszcze mogą tolerować temperatury poniżej zera przez dłuższy czas. W warunkach polowych larwy żywią się głównie padliną, dzięki czemu chrząszcz bekonowy odgrywa ważną rolę w utylizacji zwłok zwierzęcych. Ten gatunek chrząszcza bekonowego regularnie pojawia się w mieszkaniach Messiego.", "uszkodzenie": "W magazynach i gospodarstwach domowych zarówno chrząszcze, jak i larwy chrząszcza bekonowego żywią się boczkiem, szynką, kiełbasą, twardym serem, makaronem jajecznym, suszonymi rybami, pluszakami, zbiorami owadów, rogami, kopytami, skórą i surowymi skórami. Ponieważ są w stanie trawić keratynę, mogą również żerować na piórach, wełnie i futrze, niszcząc w ten sposób tekstylia i futra. Produkty roślinne, takie jak orzeszki ziemne czy migdały, również mogą zostać zaatakowane, ale chrząszczowi bekonowemu oferują jedynie niewystarczające możliwości rozwoju. Aby się przepoczwarczyć, larwy Dermestes lardarius wwiercają się następnie w solidne, ale niezbyt twarde materiały, takie jak drewno, korek, karton, warstwy papieru, styropian, bele tytoniu, a nawet zaprawa murarska. Na przykład Madel (1938) podał, że larwy chrząszcza bekonowego zakopały się w zaprawie na głębokość od trzech do pięciu centymetrów, aby się przepoczwarczyć. W warunkach laboratoryjnych Dermestes lardarius był w stanie przegryźć nawet cienkie płytki ołowiane o grubości 0,2 mm. Okrągłe lub owalne otwory larw mają średnicę 0,3 cm (Gauss, 1950). Jeśli chrząszcz bekonowy występuje w dużych ilościach lub nie jest kontrolowany przez lata, zachowanie to może również spowodować ogromne uszkodzenia mebli i innych elementów wyposażenia. Dlatego też chrząszcz pospolity można postrzegać jako szkodnika higienicznego i jednocześnie szkodnika materialnego.", "kontrola": "W przypadku inwazji chrząszcza pospolitego należy najpierw zidentyfikować i wyeliminować miejsca rozwoju larw. Problem podczas zwalczania Dermestes lardarius polega na tym, że larwy wycofują się do niedostępnych jam, aby się przepoczwarczyć, lub mogą nawet wwiercić się w pewne niezbyt twarde materiały (patrz wyżej). Dlatego w praktyce nie można kontrolować poczwarek chrząszcza bekonowego. Zwalczać ponownie można jedynie dorosłe osobniki Dermestes lardarius, które wykluwają się, choć w pomieszczeniach mieszkalnych, oprócz kontroli mechanicznej (ssanie), jedyną opcją jest zastosowanie kontaktowych insektycydów z krótkotrwałymi pyretroidami. Aby zapobiec wykluwaniu się w pełni rozwiniętych chrząszczy bekonowych, odpowiednie są również środki konstrukcyjne, takie jak ułożenie gęstej podłogi (laminat, PCV). W magazynach żywność i inne produkty pochodzenia zwierzęcego zakażone Dermestes lardarius można poddać działaniu gazowych środków owadobójczych: fosfiny, azotu i dwutlenku węgla.”} ]