Mole Enemies: Kto tak naprawdę poluje na przydatnego kopacza tuneli?

Kret europejski (Talpa europaea) prowadzi ukryte życie. Ale pomimo podziemnego trybu życia, w żadnym wypadku nie jest bezpieczny przed światem zewnętrznym. Wielu właścicieli ogrodów błędnie uważa go za szkodnika, ale jest to pożyteczny owadożerca, który sam znajduje się w menu wielu drapieżników. Kwestia naturalnych wrogów kreta jest interesująca nie tylko dla biologów, ale także dla miłośników przyrody, którzy chcą zrozumieć równowagę ekologiczną we własnym ogrodzie. W tym obszernym artykule podkreślamy fakty biologiczne dotyczące wrogów kretów, od ptaków drapieżnych, przez drapieżne ssaki, po często niedoceniane zagrożenia stwarzane przez czynniki środowiskowe i ludzi.

Naturalni wrogowie z powietrza: Cichy Łowcy

Chociaż kret spędza większość życia na głębokościach do jednego metra, czasami musi wydostać się na powierzchnię. Dzieje się tak przede wszystkim w nocy, aby napić się rosy z liści lub poznać nowe terytorium [1]. W takich momentach staje się łatwym łupem dla wyspecjalizowanych myśliwców.

Sowy: nocne niebezpieczeństwo

Badania norników wykazały, że szczególnie puszczyk i płomykówka regularnie polują na krety. Lund (1976) opisuje, że ilość kretów w norach sów osiąga szczyt późnym latem [1]. Zbiega się to z czasem, w którym młode kuny opuszczają gniazdo matki i wędrują bezbronnie po ziemi w poszukiwaniu własnego terytorium. Cichy lot sów pozwala im akustycznie zlokalizować nawet subtelne wibracje wywoływane przez kret kopiący blisko powierzchni i precyzyjnie uderzyć.

Ptaki drapieżne w ciągu dnia

Podczas gdy w nocy dominują sowy, w ciągu dnia czają się myszołowy i krukowate. Wiadomo, że myszołów zwyczajny (Buteo buteo) czeka na słupach lub drzewach, aż ruszy się kretowisko. Gdy tylko kret wypchnie ziemię w górę, myszołów opada. Plass (2008) podkreśla, że ​​większość młodych zwierząt jest zjadana przez te drapieżniki w fazie migracji [3]. Zaobserwowano również, że czaple wyciągają krety z płytkich nor na wilgotnych łąkach.

Drapieżniki lądowe: lisy, kuny i zwierzęta domowe

Lista wrogów na ziemi jest długa. Ponieważ kret ma swój własny bardzo intensywny zapach, który jest wydzielany przez specjalne gruczoły, jest łatwy do wykrycia przez wiele ssaków drapieżnych [13].

Lis rudy i małe ssaki drapieżne

Lis rudy to utalentowany myśliwy, który doskonale opanował „mysz”. Słyszy kreta drapiącego pod darnią i wykopuje go szybkimi machnięciami łap. Oprócz lisów zagrożeniem są także borsuki, gronostaje i łasice. Dzięki smukłym ciałom gronostaje potrafią nawet przedostać się przez rozległe systemy tuneli i uwięzić kreta bezpośrednio w jego norze [2].

Psy i koty w ogrodzie

Koty domowe często polują na krety kierując się czystym instynktem. Co ciekawe, koty rzadko zjadają swoją ofiarę. Przyczyną jest gorzki smak mięsa kretów oraz gruczoły zapachowe, które dla wielu mięsożerców są nieprzyjemne [3]. Psy, zwłaszcza rasy terierów, pierwotnie hodowane do polowań w jaskiniach, z wielkim entuzjazmem wykopują krety. Tutaj również ofiara jest zwykle po prostu zabijana, a nie zjadana.

Największy wróg: ludzie i zmiany siedlisk

Pomimo wielu łowców zwierząt, największym zagrożeniem dla Talpa europaea jest działanie antropogeniczne. Nowoczesne rolnictwo i projektowanie prywatnych ogrodów znacznie utrudniły życie kreta.

Niedobory żywności z powodu pestycydów

Kret jest czystym mięsożercą. Jego główną dietą są dżdżownice, które mogą stanowić do 80% jego diety [1] [14]. Masowe stosowanie nawozów i pestycydów w rolnictwie dziesiątkuje faunę glebową. Plass (2008) zwraca uwagę, że kret niemal całkowicie utracił swoje siedliska w dogodnych rolniczo lokalizacjach w Austrii z powodu braku pożywienia [3]. Bez wystarczającej liczby dżdżownic kret, który każdego dnia potrzebuje pożywienia stanowiącego około 60-100% swojej masy ciała, nie jest w stanie przetrwać [1][15].

Uszczelnianie gleby i kontrola mechaniczna

Coraz większe uszczelnianie obszarów ulicami i budynkami pozbawia kreta przestrzeni do kopania. Ponadto w wielu krajach jest on nadal nielegalnie zwalczany za pomocą pułapek lub trucizn, choć w Niemczech jest objęty ochroną [13]. Jak wynika z badań, urządzenia mechaniczne typu sondy wibracyjne, które mają za zadanie odpędzić krety, często okazują się nieskuteczne, gdyż zwierzęta szybko przyzwyczajają się do bodźców [12].

Czynniki środowiskowe: kiedy natura staje się wrogiem

Nie tylko inne stworzenia zagrażają kretowi, ale czynniki abiotyczne również odgrywają kluczową rolę w przetrwaniu populacji.

Powódź i zalanie

Krety są zaskakująco dobrymi pływakami, jak opisuje to Johannesson-Groß (1985) w swoich obserwacjach nad rzeką Eder, ale długotrwałe powodzie mogą zniszczyć całe populacje [4]. Jeśli woda przedostaje się do systemów tuneli, zwierzęta muszą uciekać do wyższych tam lub wzgórz. Jeśli nie znajdą tam na czas schronienia i pożywienia, umrą z głodu lub utoną. Co ciekawe, krety często zaraz po opadnięciu wody wracają na swoje dawne terytoria i ponownie korzystają z pozostałych konstrukcji tunelowych [4].

Ciężkie zimy i susza

Ponieważ krety nie zapadają w stan hibernacji, polegają na ciągłych dostawach pożywienia. Jeśli ziemia zamarznie bardzo głęboko, dżdżownice migrują do głębszych warstw. Kret musi podążać, co oznacza ogromny wydatek energii. W wyjątkowo suche lata dzieje się odwrotnie: robaki wycofują się, a ziemia staje się tak twarda, że kopanie nowych nor staje się niemożliwe [9].

Wrogowie wewnątrzgatunkowi: Kret jako swój własny wróg

Krety to stworzenia ściśle samotne i niezwykle terytorialne. Poza okresem godowym nie tolerują przedstawicieli tego samego gatunku na swoim terytorium, które może mieć powierzchnię od 300 do 3000 m² [1] [3].

Walki terytorialne i kanibalizm

Jeśli spotkają się dwa krety, prawie nieuchronnie nastąpi gwałtowne ugryzienie. Mühlbauer i Witte (1978) donoszą z obserwacji trzymania w klatkach, że łączenie ze sobą dwóch zwierząt często prowadzi do śmierci jednego lub obu przeciwników [7]. W naturze walki te służą obronie cennych systemów kanałów. W czasach skrajnych niedoborów żywności odnotowano nawet przypadki kanibalizmu, choć jest to raczej wyjątek.

Często zadawane pytania (FAQ)

Wniosek

Kret to fascynujące zwierzę, które mimo pozornie bezpiecznej fortecy pod ziemią musi nieustannie walczyć o przetrwanie. Jego wrogowie czają się wszędzie: w powietrzu, na ziemi, a nawet w jego własnych szeregach. Choć naturalne drapieżnictwo sów i lisów stanowi część zdrowego ekosystemu, przyczyną niepokoju jest niszczenie źródeł utrzymania przez człowieka. Jako pożyteczny niszczyciel larw i ślimaków kret zasługuje na naszą ochronę. Tolerancyjne podejście do charakterystycznych kopców ziemi w ogrodzie to pierwszy krok we wsparciu tego małego zwycięzcy „Zwierzaka Roku”.