Pluskwiaki: Nieszkodliwe, ale uciążliwe
Na całym świecie występuje około 40 000 gatunków pluskwiaków. Około 900 z nich zamieszkuje Niemcy. Jednym z przedstawicieli jest odorek zieleniak (Palomena prasina), który należy do rodziny tarczowatych (Pentatomidae). Szczególnie późnym latem te nieprzyjemnie pachnące pluskwiaki można zaobserwować w naturze. Gdy dni stają się krótsze, a noce chłodniejsze, te robaki często szukają odpowiedniego miejsca na zimowanie w ludzkich domostwach. Nie stanowią zagrożenia dla ludzi. Jednak ich obecność okazuje się niezwykle uciążliwa. Gdy poczują się zagrożone, wydzielają nieprzyjemnie pachnącą wydzielinę, aby chronić się przed napastnikami.
Czym są pluskwiaki?
Pluskwiaki, jak wszystkie pluskwiaki, należą do gromady owadów oraz rzędu pluskwiaków różnoskrzydłych. Osiągają długość około dwunastu do czternastu milimetrów. Pluskwiaki posiadają kłujkę, która składa się z dwóch cienkich rurek służących do pobierania pokarmu. Działa to w ten sposób, że za pomocą jednej rurki do pokarmu wprowadzane są soki trawienne, a drugą zasysana jest rozłożona papka. Jeśli kłujka nie jest używana, tzw. rostrum jest składane pod ciało i staje się niewidoczne dla oka z perspektywy z góry.
Warto wiedzieć: cechy charakterystyczne i wygląd
W miesiącach wiosennych i letnich pluskwiaki mają uderzająco zielony kolor. Na ich ciele można również dostrzec małe czarne kropki. Charakterystyczną cechą rozpoznawczą jest szeroka tarczka na grzbiecie, która pozwala na ich szybką identyfikację. Jesienią, gdy temperatury spadają, a liście drzew i roślin tracą swoją zieloną barwę, ciało pluskwiaka dzięki czerwonemu barwnikowi przybiera rudawo-brązowe zabarwienie. To sprytny wybieg natury, ponieważ dzięki temu procesowi pluskwiak jest niemal perfekcyjnie chroniony przed naturalnymi wrogami.
Tryb życia i występowanie
Pluskwiaki można spotkać od Afryki Północnej aż po Azję Środkową. W Europie Środkowej żyją najchętniej na obrzeżach lasów i na łąkach. Pluskwiaki żywią się głównie różnymi roślinami i owocami. Te małe stworzenia nie są przy tym wybredne. Jednak, jak każda żywa istota, mają swoje ulubione przysmaki. Odorki uwielbiają olchy i lipy. Również krzewy jeżyn, sady, zarośla pokrzyw i osty to rośliny, które preferują w swoim jadłospisie.
Jeśli ze względu na swoje doskonałe zdolności maskujące nie są widoczne na pierwszy rzut oka, na ich obecność wskazują ślady żerowania na drzewach liściastych, roślinach owocowych oraz ostach.
Różnorodność gatunkowa
Odorki zieleniaki należą do rodziny tarczowatych. Potocznie nazywane są również pluskwiakami śmierdzącymi. W Niemczech żyje około 900 różnych gatunków pluskwiaków.
Długość życia i rozmnażanie
Pluskwiaki rozmnażają się we wczesnych miesiącach letnich. Samice składają jaja na spodniej stronie liści. Jeden pakiet jaj zawiera około 200 jaj. Do momentu wyklucia się larw mija zaledwie kilka dni. Następnie przechodzą one przez kilka stadiów. Od nimfy aż do młodej postaci dorosłej ich rozwój trwa przez całe lato. Dorosłe osobniki rozmnażają się dopiero w kolejnym roku. Oznacza to, że w ciągu roku kalendarzowego dorasta tylko jedno pokolenie pluskwiaków. Ich średnia długość życia wynosi od dwunastu do czternastu miesięcy.
Warto wiedzieć: Tuż przed wykluciem się larw uważni obserwatorzy mogą dostrzec czerwone oczy tych stworzeń.
Jakie szkody mogą wyrządzić pluskwiaki?
Pluskwy są wprawdzie nieprzyjemne, ale nieszkodliwe. Nie przenoszą chorób, nie gryzą i nie wyrządzają szkód w ludzkich domach. Posiadają jednak cechę, która dla wielu osób jest odpychająca: śmierdzą! Jeśli pluskwiak poczuje się zagrożony, rozpyla z tylnej części ciała cuchnącą wydzielinę. Szczególnie w chłodnej porze roku, gdy owady ciągną do wnętrza ludzkich domostw, może to stać się problemem. Jeśli bowiem dojdzie do takiej sytuacji, zapach jest niezwykle trudny do usunięcia z pomieszczeń mieszkalnych.
Ważne: Nie zaleca się eliminowania tych stworzeń za pomocą odkurzacza, ponieważ przykry zapach rozprzestrzeni się wówczas po całym mieszkaniu.
Szkody wyrządzane przez pluskwy w naturze nie są dramatyczne. Jeśli nie dochodzi do masowej inwazji, nie trzeba tak naprawdę podejmować żadnych działań przeciwko tym owadom. Preferowanym miejscem przebywania tych owadów są olsze i lipy. Uważni obserwatorzy zauważą je również na sadach przydomowych lub na krzewach jagodowych. Nimfy, czyli młode osobniki, preferują zielone liście roślin i wysysają je za pomocą swojej kłujki. Dorosłe pluskwy natomiast koncentrują się na owocach jagodowych. Dla człowieka może stać się to nieprzyjemne, gdy zjedzone zostaną skażone owoce. Gdy jagody zetkną się ze śliną pluskwy, ich smak staje się odrażający.Wskazówka produktowa: Spray na pluskwy
- Repelent do spryskiwania kryjówek, szczelin i ścieżek przemieszczania się
- Do użytku wewnątrz i na zewnątrz pomieszczeń
- Substancja czynna: Geraniol (3 g/100 ml)
Produktów biobójczych należy używać z zachowaniem środków ostrożności. Przed każdym użyciem należy przeczytać etykietę i informacje dotyczące produktu.
Czy odorki mogą być niebezpieczne dla zwierząt domowych?
Pluskwy nie są trujące. Jednak w sytuacjach zagrożenia wydzielają swoją cuchnącą wydzielinę, co dla ciekawskich zwierząt domowych, takich jak koty, bywa nieprzyjemne. Jeśli wydzielina pluskwy trafi do pyska kota, pupil zacznie się ślinić z powodu obrzydliwego smaku. Zazwyczaj jednak takie sytuacje kończą się łagodnie i przy następnym spotkaniu czworonóg będzie omijał pluskwiaka szerokim łukiem. Jeśli jednak odrobina wydzieliny pluskwy dostanie się do oka zwierzęcia i mimo usunięcia silnie przylegającej substancji wystąpią nadmierne reakcje, należy udać się do weterynarza.
Jak rozpoznać inwazję odorków?
Ciepłe i suche letnie miesiące to najlepsze warunki dla jesieni, która przynosi wiele pluskwiaków. Może się zdarzyć, że idealne warunki klimatyczne doprowadzą do pojawienia się nawet dwóch pokoleń pluskiew w ciągu 365 dni. Prowadzi to do prawdziwej plagi odorków, co ostatnio można było zaobserwować w 2018 roku.
Rozpoznawanie inwazji pluskiew w domu
Zwłaszcza gdy na zewnątrz robi się chłodniej, małe owady wyruszają na poszukiwanie odpowiedniego zimowiska. Pluskwy są przyciągane przez jasne i ciepłe powierzchnie, takie jak elewacje domów czy ramy okienne. Czasami w łagodne późnojesienne dni całe ściany domów są pokryte małymi pluskwami. Również światło je przyciąga, co sprawia, że przez otwarte okna dostają się do ludzkich mieszkań. Także pęknięcia i małe szczeliny w ścianach zapewniają zwierzętom schronienie. Podobnie skrzynki rolet są idealną drogą dla pluskwiaków do wnętrza. Gdy już się tam dostaną, w pełni zasługują na swoją nazwę, ponieważ rozprzestrzeniają cuchnący zapach, którym mogą wabić kolejne osobniki.
Pluskwy w ogrodzie
Rośliny zaatakowane przez pluskwy wykazują uszkodzenia ssące. Kolejnymi oznakami są brązowo przebarwione miejsca nakłuć na skażonych częściach roślin, które powstają przez kłujkę pluskwiaków podczas pobierania pokarmu. Inną cechą wskazującą na inwazję są zwiędłe kwiaty roślin spowodowane wysysaniem soków roślinnych. Czasami rośliny są atakowane już na bardzo wczesnym etapie kwitnienia, przez co pąki w ogóle się nie otwierają. Ale bez obaw: same rośliny w dłuższej perspektywie nie zostaną uszkodzone. Podczas zbiorów owoców zwracajcie jedynie uwagę na to, czy występują oznaki inwazji pluskwiaków. Jagody na przykład przez ślinę pluskwy zostają zatrzymane w dojrzewaniu i zaczynają przedwcześnie więdnąć. Możecie dzięki temu zaoszczędzić sobie zbierania, ponieważ skażone owoce mają obrzydliwy smak i nie nadają się do spożycia.
Jak zapobiegać inwazji?
Zwalczanie pluskwiaków w ogrodzie nie ma sensu i jest całkowicie zbędne. Po pierwsze, te owady zazwyczaj nie występują masowo, a po drugie, nie wyrządzają w naturze trwałych szkód. Jedno jest jednak pewne: nikt nie chce mieć tych małych śmierdzących chrząszczy w domu czy mieszkaniu. Istnieją jednak środki zapobiegawcze, które w większości przypadków skutecznie uniemożliwiają im wtargnięcie do środka.
- Uszczelnianie miejsc dostępu: Pluskwiaki czują się najlepiej w ciepłych temperaturach. Z tego powodu dopiero późną jesienią, gdy na zewnątrz robi się chłodno i wilgotno, szukają odpowiedniego schronienia na zimę. Gdy temperatura spada poniżej dziesięciu stopni, ze względu na cienki pancerz ochronny, w naturze robi się im zbyt zimno. Teraz należy zachować ostrożność. Idealnymi punktami wejścia dla pluskwiaków są szczeliny i otwory w ramach okiennych i drzwiowych. Optymalne są również skrzynki rolet. Jeśli wszystkie zostaną uszczelnione i naprawione, owady nie będą miały szans, aby tą drogą dostać się do wnętrza mieszkania.
- Moskitiery: Moskitiery to optymalne rozwiązanie, aby trzymać niechciane szkodniki z daleka. Dzięki nim można bez przeszkód wietrzyć pomieszczenia, a na przykład komary, pająki i oczywiście pluskwiaki nie mają szans na przedostanie się do wnętrza.
- Środki odstraszające: Pluskwiaki są wrażliwe na ostry zapach octu. Mieszanka octu, płynu do mycia naczyń i wody, rozpylona za pomocą butelki ze spryskiwaczem w miejscach możliwego wejścia, działa cuda jako środek odstraszający te śmierdzące stworzenia. Ważne: ponieważ ocet paruje, czynność tę należy powtarzać częściej!
- Gaszenie świateł podczas wietrzenia: Owady są przyciągane przez światło. Podobnie jest z pluskwiakiem. Dlatego zaleca się wietrzenie w godzinach wieczornych tylko przy wyłączonych źródłach światła.
Zwalczanie pluskwiaków: przydatne wskazówki i domowe sposoby, które działają również bez chemii!
Jeśli w domu zostanie odkryty pluskwiak zielony, nie oznacza to, że mamy do czynienia z większą inwazją. Ważne jest, aby zachować spokój i opanowanie i pod żadnym pozorem nie zgniatać zwierzęcia żadnym przedmiotem ani stopą. Ponieważ właśnie w ten sposób dochodzi do sytuacji, której nikt nie chce. Zwłaszcza wewnątrz domu. Jeśli pluskwiak poczuje się zagrożony, rozpyla nieprzyjemnie pachnącą wydzielinę, która jest bardzo uporczywa i śmierdzi wstrętnie przez wiele dni. Prościej i w dosłownym tego słowa znaczeniu bezpieczniej jest po prostu otworzyć okno i chwilę poczekać, aż pluskwiak sam wyjdzie na zewnątrz. Jeśli nie rusza się z miejsca, prosty trik z kartką papieru jest na wagę złota. W tym celu wystarczy bardzo ostrożnie wsunąć kartkę pod chrząszcza i przykryć go szklanką, aby nie odleciał. Teraz nieproszonego gościa można usunąć z mieszkania, nie pozostawiając po nim zapachowego śladu. Istnieje również kilka wskazówek dotyczących obszarów zewnętrznych lub ochrony roślin doniczkowych, które działają całkowicie bez chemicznych środków:
Usuwanie pluskwiaka poprzez lekkie potrząsanie rośliną
Jeśli pluskwiak został zauważony na roślinie, można go bardzo łatwo usunąć poprzez lekkie potrząsanie. Zalecenie: warto przy tym założyć rękawiczki. Jeśli chrząszcz poczuje się zagrożony tą czynnością i rozpyli swoją śmierdzącą wydzielinę, dłonie pozostaną czyste. Teraz wystarczy ostrożnie zebrać chrząszcza lub poczekać, aż sam się oddali.
Spryskiwanie olejkiem neem
Olejek neem to naturalny cudowny środek w walce z pluskwiakami. W tym celu należy wymieszać łyżeczkę olejku z 250 mililitrami letniej wody, tworząc miksturę, a następnie spryskać zaatakowane rośliny za pomocą butelki ze spryskiwaczem. Małe stworzenia w ogóle nie lubią tego zapachu i znikają same z siebie.
Odpowiednie podlewanie roślin
Jeśli rośliny w ogrodzie lub wewnątrz pomieszczeń są wystarczająco podlewane lub zraszane za pomocą butelki ze spryskiwaczem, owady biorą nogi za pas. W większości przypadków w ogóle się nie osiedlają, ponieważ unikają wilgotnego klimatu.
Biodegradowalny spray na owady
W większości przypadków odradza się stosowanie chemicznych sprayów owadobójczych. Po pierwsze szkodzą one ludziom, a po drugie środowisku. Aby pozbyć się pluskwiaków z ogrodu lub domu, optymalnym rozwiązaniem są spraye biologiczne. W tym celu wystarczy obficie spryskać zainfekowane rośliny oraz otwory i szczeliny. Substancje czynne, takie jak geraniol, sprawiają, że pluskwiaki trzymają się z daleka, a w przypadku bezpośredniego kontaktu giną. Zabieg ten należy powtarzać co kilka miesięcy. Prosimy przestrzegać wskazówek dotyczących stosowania podanych na butelce. Wtedy wszystko pójdzie zgodnie z planem.
Roztwór octu
Ta mieszanka to doskonały domowy sposób na odstraszenie pluskwiaków, a także na walkę z ich inwazją. W tym celu należy wymieszać w butelce ze spryskiwaczem 60 mililitrów octu, 120 mililitrów wody oraz 30 mililitrów zwykłego płynu do mycia naczyń i spryskać miejsca, w których zauważono owady.
Czego unikać:
Stanowczo odradza się stosowanie pułapki na pluskwiaki. Są one dalekie od humanitarnych rozwiązań i zanieczyszczają powietrze w pomieszczeniach. Podczas gdy pluskwiak męczy się i ginie, wydziela jeszcze więcej cuchnącej wydzieliny niż w normalnych sytuacjach zagrożenia.
Więcej informacji na temat owadów znajdą Państwo tutaj: /blogs/insekten
Źródła i linki do dalszych informacji
- https://www.nabu.de/tiere-und-pflanzen/insekten-und-spinnen/wanzen/26469.html
- https://www.deutschlands-natur.de/tierarten/wanzen/palomena-prasina/
- https://www.selbst.de/stinkwanzen-stinkwanzen-bekaempfen-42108.html
- https://www.stuttgarter-zeitung.de/inhalt.stinkwanzen-im-haus-ursache-bekaempfung-mhsd.aa559b33-aea8-422f-8b0d-e5cb968e291d.html
- https://www.t-online.de/heim-garten/wohnen/id_84696506/gruene-stinkwanze-im-haus-so-werden-sie-das-insekt-wieder-los.html
Komentarze (0)
Napisz komentarz
Komentarze są sprawdzane przed publikacją.