Zwalcz pchły – te pułapki na pchły mają sens!

Pchły (Siphonaptera) należą do szkodników higienicznych i towarzyszą ludziom od tysięcy lat. Pasożyty wysysające krew były odpowiedzialne za przenoszenie katastrofalnych epidemii, takich jak dżuma. Istnieją różne rodzaje pcheł, które są szeroko rozpowszechnione na całym świecie. W Europie Środkowej pchła ludzka jest prawie wymarła ze względu na doskonałe standardy higieny, dlatego za inwazję pcheł w Twoim domu prawdopodobnie odpowiada inny rodzaj pcheł. W tym kraju często są to szeroko rozpowszechnione pchły kocie i psie. Jeśli rozpoznajesz małe zwierzęta w swoim mieszkaniu, musisz jak najszybciej z nimi walczyć: ponieważ szkodniki rozmnażają się w mgnieniu oka!

Pchły to bardzo małe owady o wielkości od dwóch do czterech milimetrów. Dlatego szkodniki są prawie niewidoczne gołym okiem, nawet przy dużej inwazji pcheł. Twarda chitynowa skorupa pcheł ma kolor brązowy do czarnego i jest spłaszczona po bokach. Chociaż szkodniki nie potrafią latać, mają silny układ ruchowy z dwiema potężnymi tylnymi nogami. Dlatego z łatwością radzą sobie ze skokami nawet na pół metra. Podobnie jak kolce, pchły można rozpoznać po włosiu i zębatych grzebieniach, które pomagają owadom przyczepiać się do futra nawet podczas szybkiego ruchu. Oznacza to, że nie możesz po prostu pozbyć się pcheł, ale musisz zastosować ostrzejsze środki. Narząd gębowy pcheł różni się także od innych owadów: mają połączoną trąbkę ssącą i przekłuwającą, która pozwala im stać do góry nogami podczas karmienia.

Jeśli samica pchły połączyła się i jest dostatecznie ukrwiona, niedługo później zacznie składać jaja. Na jeden posiłek z krwi samica może złożyć do 50 jaj, co oznacza, że ​​w ciągu swojego życia będzie miała około czterystu jaj. Dlatego tak ważne jest szybkie zwalczanie szkodników i stosowanie odpowiednich środków. W przypadku pcheł gniazdowych składanie jaj odbywa się przede wszystkim w gniazdach i legowiskach żywiciela, a w przypadku pcheł kocich także na samym żywicielu. Wyklute larwy żywią się odchodami dorosłych szkodników, które składają się z niestrawionej krwi. Poza tym płatki skórkowe znajdują się także w menu wielu gospodarzy.

W zależności od warunków zewnętrznych, takich jak temperatura i spożycie pokarmu, rozwój larw pcheł trwa od dwóch tygodni do kilku miesięcy. Po trzech linieniach owady przepoczwarzają się. Dorosła pchła czasami pojawia się dopiero wtedy, gdy wyczuje wibracje zbliżającego się żywiciela. Przy tak kluczowym bodźcu zwierzęta mogą w bardzo krótkim czasie opuścić poczwarkę i zaatakować odpowiedniego żywiciela. Bardzo przydatne są następujące informacje na temat pcheł:

• Życie: W normalnych warunkach życia pchły przeżywają kilka tygodni. W optymalnych warunkach żywotność wynosi od trzech do czterech miesięcy.

• Zimowanie: choć dorosłe zwierzęta giną zimą na wolności, przez cały rok mogą siać spustoszenie w pomieszczeniach zamkniętych.

• Późne lato: zwierzęta najczęściej zarażają się pchłami późnym latem.

Dzięki spray na pchły firmy Silberkraft, pchły i inne irytujące pasożyty, takie jak Kleszcze i roztocza można skutecznie zwalczać. Nasz produkt nie zawiera neurotoksyny permetryny i dlatego może być bezpiecznie stosowany także w gospodarstwach domowych ze zwierzętami. Możesz użyć sprayu na inwazję pcheł w następujący sposób:

• Obficie spryskaj skażone przedmioty, takie jak kosze dla psów, drapak dla kotów, narzuty na sofy, koce i poduszki, i poczekaj, aż zadziałają.

• Dokładnie wyczyść tekstylia za pomocą odkurzacza. Następnie wyrzuć napełniony worek.

• W przypadku masowej inwazji pcheł warto powtórzyć pierwsze dwa kroki.

Przy optymalnym użyciu produkt działa przez 24-48 godzin, w zależności od inwazji. Zawarty w sprayu geraniol zwalcza szkodniki na każdym etapie rozwoju. Aby kuracja przyniosła dobre rezultaty należy dokładnie stosować się do instrukcji stosowania znajdującej się z tyłu opakowania.

Do skutecznych domowych sposobów na pchły zalicza się ocet, cytryny, rozmaryn i ziemia okrzemkowa. Kuracja opiera się albo na zapachu domowych środków, albo, jak w przypadku naszego proszku na pchły, na wysuszeniu szkodników. Inne domowe sposoby, których używają krwiopijcy, aby uniknąć kontaktu, obejmują silnie pachnące olejki eteryczne, takie jak cytronella, drzewo herbaciane i olejek miętowy. Niestety, domowe sposoby nie zawsze są tak łatwe w użyciu, jak odpowiedni spray na pchły. Jeśli jednak nie chcesz korzystać z profesjonalnych produktów, masz szeroki wybór, jeśli chodzi o zwalczanie pcheł. W przypadku inwazji pcheł bardzo pomocne mogą być pułapki na pchły, które można również zbudować samodzielnie w domu.

Pułapki tego typu są dostępne w różnych wersjach, ale wszystkie mają jedną wspólną cechę: przyciągają pchły, podobnie jak nasza samodzielnie wykonana pułapka, za pomocą światła i ciepła. Pułapki działają tak dobrze, ponieważ oszukują pchły: ponieważ dla owadów najważniejszym wskaźnikiem żywiciela jest ciepło, zwierzęta wierzą, że mogą szybko znaleźć porcję krwi ze źródła ciepła. Oprócz klasycznych pułapek na rynku dostępne są także modele wykorzystujące ciepło i światło podczerwone. Aby można było złapać pasożyty, pułapki są również przygotowane z folią samoprzylepną. Zasada jest bardzo prosta: pchły przyciągane są przez emanujące z nich ciepło, wskakują do światła i w momencie zetknięcia przyklejają się do filmu.

To, że z pchłami w mieszkaniu w ogóle trzeba walczyć, wynika z tego, że zostały one wprowadzone przez zwierzęta domowe lub w inny sposób. Ponieważ pchły występują głównie w przyrodzie. Tam atakują ptaki i dzikie zwierzęta. Zwłaszcza, że ​​ludzka pchła została w Niemczech prawie wytępiona, zwierzęta często są przyczyną inwazji pcheł w Twoim domu. Pchły mogą zarazić Twojego psa lub kota, ale także zwierzęta hodowlane, takie jak kurczaki. Jak wspomniano wcześniej, istnieją różne rodzaje krwiopijców. W Niemczech często masz do czynienia z pchłami psimi lub kocimi. Mając wybór, pchły wolą swojego głównego żywiciela. Jeśli jednak w pobliżu nie ma głównego żywiciela, pchły ugryzą także inne zwierzęta. My, ludzie, również nie jesteśmy od nich oszczędzeni.

W naturze lęgi pasożytów żyją w ziemi, na łąkach i w gniazdach ptaków. Jeśli maleńkie larwy przedostaną się do domu przez żywiciela, niestety zadomowią się również w dywanach, łóżkach, miejscach do spania zwierząt, na meblach i innych ciemnych, chronionych miejscach. Ponieważ tylko dorosłe pchły szukają żywiciela. Z drugiej strony ich larwy są oszczędne i mogą przetrwać pełne sześć miesięcy bez jedzenia. W ogrodzie pchły lubią osiedlać się w starych gniazdach i domkach dla ptaków.

Ukąszenia pcheł u ludzi można rozpoznać po typowych zmianach skórnych w postaci czerwonych krost i silnego swędzenia. Charakterystyczne ukąszenia pcheł są zwykle ułożone w rzędzie lub w trójkącie i dlatego nazywane są również drabinkami pcheł. Jest to również najlepsza wskazówka, że ​​masz do czynienia z inwazją pcheł, a nie innego owada. Obszary ciała, które pchły szczególnie lubią ssać, to kostki, tył kolan, brzuch, plecy i pod pachami.

Ukąszenia pcheł często powodują nieprzyjemny i silny świąd, który może być prawie nie do zniesienia ze względu na liczne ukąszenia. Najważniejszą wskazówką zapobiegającą zapaleniom skóry jest nie drapanie dotkniętych obszarów pomimo silnego swędzenia. Oznacza to, że patogeny mogą przedostać się do rany i na dłuższą metę jedynie pogorszyć problem i ból. Jednak pchły nadal przenoszą choroby na ludzi, tak jak to miało miejsce w średniowieczu. Federalna Agencja Środowiska zaleca spokój. Ponieważ obecnie standardy higieny znacznie się poprawiły i pchła ludzka prawie już nie występuje, w Europie Środkowej nie ma znaczącego ryzyka przeniesienia choroby przez pchły. W niektórych krajach tropikalnych jest jednak inaczej i pchły mogą stać się nosicielami różnych chorób. Alergie na pchły są szeroko rozpowszechnione na całym świecie i mogą wystąpić również w Niemczech.

Niektórzy ludzie są uczuleni na ukąszenia pcheł. Odpowiedzialna za to jest ślina pasożytów. Typowymi objawami są często wysypka skórna oraz małe pryszcze lub krosty pojawiające się wokół miejsca ukąszenia, a także wynikający z nich swędzenie. Często można rozpoznać egzemę. Zdecydowanie należy unikać drapania miejsca ściegu! W przeciwnym razie atakujące bakterie mogą wywołać infekcję. Jeżeli masz objawy alergii, wskazane jest skonsultowanie się z lekarzem.