Pokaże, czy w tym miejscu występują pleśnie i jakie to rodzaje. Jeśli na płytkach nie wyrośnie nic niepokojącego, przemawia to raczej przeciwko aktywnemu porażeniu – pod warunkiem że miejsce nie było wcześniej czyszczone, spryskiwane ani malowane. Czy pleśń rzeczywiście rośnie w materiale, w razie wątpliwości oceni rzeczoznawca na miejscu.

Dwiema próbkami odciskowymi (wilgotną + suchą) sprawdzisz jedno podejrzane miejsce. Wersja Deluxe (5 próbek odciskowych + 1 wymaz) wystarczy na maksymalnie pięć miejsc lub pomieszczeń, „2× Deluxe” na maksymalnie dziesięć – zawsze ze wspólnym raportem.

Tak, test powierzchni sprawdza konkretne miejsce. Jeśli czuć stęchliznę, a niczego nie widać, lepszym wyborem jest test powietrza z porównaniem z powietrzem zewnętrznym.

Pobierz próbkę najlepiej przed czyszczeniem. Po chlorze, sprayu na pleśń lub świeżym malowaniu na płytkach często nic nie rośnie, choć w materiale nadal jest pleśń. Wybierz wtedy miejsce, które nie było czyszczone.

Wilgotna próbka nadaje się do gładkich lub lekko wilgotnych powierzchni, jak płytki, ściana, tapeta czy drewno, sucha – do zakurzonych, suchych lub porowatych. W razie wątpliwości pobierz obie próbki w tym samym miejscu.

Załóż jednorazowe rękawiczki i unikaj bezpośredniego kontaktu skóry z nalotem. Maska FFP2 ma sens, jeśli jesteś wrażliwy lub skażenie jest większe.

Najlepiej od poniedziałku do czwartku, w dniu pobrania lub następnego dnia. Dzięki temu próbki nie leżą w poczcie przez weekend. Do czasu nadania przechowuj je w chłodnym i ciemnym miejscu.

Znajdziesz go w e-mailu, który dostajesz przy wysyłce zestawu – razem z instrukcją. Wpisz kod na każdej próbce i w protokole, aby laboratorium mogło przypisać próbki do ciebie.

Około 7–10 dni od dotarcia próbki do laboratorium. W tym czasie próbka jest inkubowana, aż kolonie będą wystarczająco duże; potem laboratorium oznacza pleśnie. Raport otrzymasz e-mailem.

Dla każdej próbki rodzaje pleśni, które wyrosły, i jak silnie rosły; przy próbkach powietrza dodatkowo porównanie wewnątrz/na zewnątrz. Do tego otrzymujesz ocenę i konkretne zalecenia. Raport nie jest ekspertyzą ani diagnozą lekarską.

Próbki odciskowe wychwytują też zarodniki, które jedynie osiadły na powierzchni. Dobrze pokazują, jakie pleśnie występują w danym miejscu. Czy rzeczywiście rośnie tam pleśń i jak głęboko sięga, w razie wątpliwości oceni rzeczoznawca na miejscu.

Nie, sprawdza tylko pobrane powierzchnie. Czy powietrze jest nieprawidłowe, pokazuje test powietrza z porównaniem z powietrzem zewnętrznym – zestaw kompletny łączy oba.

Typowe pleśnie z powietrza zewnętrznego, takie jak Cladosporium czy Alternaria, występują także w zdrowych mieszkaniach. Uważaj, jeśli w środku pojawiają się pleśnie rosnące na zawilgoconych materiałach – tzw. wskaźniki wilgoci, takie jak Chaetomium, Stachybotrys lub niektóre gatunki Aspergillus. Wskazują one na szkodę spowodowaną wilgocią.

Najpierw znajdź przyczynę – pleśń potrzebuje wilgoci. Sprawdź wilgotność powietrza, ściany zewnętrzne, ościeża okienne i miejsca za meblami.

Według wytycznych UBA małe, powierzchowne miejsca do 0,5 m² o znanej przyczynie możesz usunąć sam – w rękawiczkach i masce FFP2, ale nie przy alergii lub osłabionej odporności. Większe szkody lub niejasna przyczyna to zadanie dla specjalistycznej firmy lub rzeczoznawcy.

Raport to orientacyjna kontrola własna, a nie ekspertyza. Dokumentuje Twoje podejrzenie i jest dobrą okazją, aby pisemnie poinformować wynajmującego o wadzie.

W razie sporu rozstrzyga zazwyczaj ekspertyza rzeczoznawcy, który ocenia na miejscu przyczynę i zakres.

Do daty podanej na opakowaniu. Do tego czasu przechowuj szalki w chłodnym, ciemnym i suchym miejscu – nie w zamrażarce – i wykonaj test jak najszybciej po otrzymaniu.

Tak, ale na własny koszt: bezpłatna etykieta zwrotna DHL działa tylko na terenie Niemiec. Z innych krajów wysyłasz próbki dowolnym przewoźnikiem do laboratorium w Niemczech – jak najszybciej, aby można je było dobrze przeanalizować.