Czy larwy skórnika szubaka to tylko szkodniki materiałowe, czy stanowią również zagrożenie dla ludzi?
Jeśli posiadasz drogi dywan jedwabny lub wełniany sweter, bardzo irytujące jest odkrycie w nich małych dziurek. Powodem tego mogą być żarłoczne larwy skórnika szubaka. Ale jak te szkodniki dostają się do domu lub mieszkania?
Mit, jakoby inwazja skórnika szubaka wynikała wyłącznie z zaniedbanych pomieszczeń mieszkalnych, został już obalony. Ponieważ nawet zwykłe gospodarstwa domowe są odwiedzane przez te szkodniki materiałowe.
W większości przypadków dostają się one przez otwarte okna i drzwi do domów i mieszkań. Po przybyciu na miejsce samice owadów rozpoczynają poszukiwania idealnego miejsca do złożenia jaj. Jeśli inwazja pozostanie niezauważona przez dłuższy czas, ma to fatalne skutki. Właśnie z tego powodu należy natychmiast reagować na wszelkie ślady ich obecności.
Czym są skórniki szubaki?
Skórniki szubaki są bliskimi krewnymi skórnikowatych (Dermestidae) i zaliczają się głównie do szkodników materiałowych. Są one również znane pod nazwą mrzyk dziewanny. Podczas gdy dorosłe chrząszcze w ciągu swojego miesięcznego życia żywią się wyłącznie nektarem kwiatowym i pyłkiem, ich larwy, podobnie jak mole odzieżowe, zjadają wszystko, co składa się z keratyny lub chityny.
Te pasożyty należą do synantropów i po udanym zapłodnieniu w miesiącach od maja do lipca wyruszają na poszukiwanie odpowiedniego miejsca do złożenia jaj. I właśnie to jest czas, kiedy ciągnie je do mieszkań i domów ludzi. W przypadku inwazji można je tam obserwować przez cały rok.
Skórniki szubaki można rozpoznać po ich charakterystycznym ubarwieniu. Ich ciało o długości około pięciu milimetrów i owalnym kształcie ma barwę od czerwonobrązowej do czarnej. W oczy rzucają się białe, czerwone i żółte kropki znajdujące się na ich pancerzu.
Jak wyglądają larwy skórnika szubaka?
Jak już wspomniano, problemem nie są imago, czyli dorosłe skórniki szubaki, lecz ich żarłoczne larwy. Stadia larwalne mają podłużny kształt i są podzielone na poszczególne segmenty. Ich ciało jest w całości pokryte odstającymi szczecinkami strzałkowymi, które stają się coraz dłuższe w kierunku głowy. Charakterystyczny jest znajdujący się na tylnym końcu larwy pęczek szczecinek (tzw. ogonek).

W pierwszych stadiach rozwoju małe larwy mają od dwóch do trzech milimetrów długości. Tuż przed zakończeniem stadium larwalnego i ostatnim przepoczwarczeniem owadów osiągają około pięciu milimetrów.
Czy istnieją inne gatunki skórnika szubaka?
Drugim gatunkiem rodzimego skórnika szubaka (Anthrenus scrophulariae) jest skórnik australijski (Anthrenocerus australis). Pierwotnie pochodzi on z Australii, ale ze względu na postępującą globalizację rozprzestrzenił się już w całej Europie.
Okaz australijski osiąga około 3,5 milimetra długości. Jego ciało również ma owalny kształt i barwę od czerwonobrązowej do czarnej. Jednak nie jest on tak charakterystyczny w ubarwieniu jak jego rodzimy krewny, dlatego łatwo go od niego odróżnić.
Posiada on poprzeczne paski, które są rozmieszczone na całym ciele i pokryte białym owłosieniem.
Larwy tego szkodnika osiągają wielkość od trzech do sześciu milimetrów. Są one brązowe na stronie grzbietowej i żółtawo-białe na stronie brzusznej. Podobnie jak larwa rodzimego skórnika szubaka, posiadają one charakterystyczny pęczek szczecinek na tylnym końcu ciała.
Warto wiedzieć: Gołym okiem nie można odróżnić od siebie tych gatunków larw. Pod mikroskopem widać jednak, że szczecinki strzałkowe larw okazu australijskiego są nieco krótsze niż u rodzimego skórnika szubaka.
- Włosie na zanieczyszczonych futrach wygląda jak mechanicznie wygolone
- Pojedyncze ślady kuleczek odchodów oraz pozostałości wylinki w zaatakowanych miejscach
- Dywany (zarówno te z długim, jak i krótkim włosiem) wykazują uszkodzenia u nasady runa i wypadają kępkami
Nieregularne dziury wyjedzone przez larwy skórnika są bardzo podobne do tych, które zostawiają mole odzieżowe. Te ostatnie pozostawiają jednak dodatkowo charakterystyczne dla moli odzieżowych oprzędy. W przypadku innych szkodników materiałowych identyfikacja okazuje się nieco bardziej skomplikowana ze względu na identyczne ślady żerowania. Tak zwane pułapki feromonowe lub lepowe pomagają w identyfikacji.
Ważne: Zabieg jest skuteczny tylko wtedy, gdy wiadomo, jaki owad ma zostać zwalczony!
Pasujące produkty: Środki na skórniki
Produktów biobójczych należy używać z zachowaniem środków ostrożności. Przed każdym użyciem należy przeczytać etykietę i informacje dotyczące produktu.
Gdzie ukrywają się larwy skórnika?
W przeciwieństwie do dorosłych chrząszczy, których samice wlatują do wnętrz domów wyłącznie w celu złożenia jaj, larwy czują się tam doskonale. To właśnie tam znajdują wystarczającą ilość pożywienia i idealne warunki do życia.
Larwy skórnika preferują ciemne miejsca. Z tego powodu inwazję niełatwo zauważyć i zazwyczaj odkrywa się ją dopiero na podstawie nierównomiernych dziur wyjedzonych w ubraniach i tekstyliach użytkowych. Faktem jest, że uwielbiają materiały zawierające chitynę lub keratynę. Dlatego w przypadku podejrzenia obecności skórnika należy dokładniej przyjrzeć się następującym przedmiotom:
- Dywany z wełny
- Materiały z włókien zwierzęcych
- Pióra
- Tekstylia
- Futra i jedwab
- Torebki, plecaki oraz torby podróżne
- Obuwie zimowe (z futrzanym wykończeniem)
- Przedmioty użytkowe i odzież ze skóry
- Przedmioty z rogu
- Kolekcje owadów i inne preparaty zwierzęce
Materiały roślinne, takie jak bawełna i len, nie smakują jednak żarłocznym larwom. Ponieważ te drobne szkodniki materiałowe lubią się ukrywać i bez bezpośredniej kontroli długo pozostają niezauważone, przy najmniejszej oznace inwazji należy dokładniej zbadać ciemne miejsca, takie jak:
- Kosze na pranie i szafy ubraniowe
- za łóżkiem oraz pod nim
- pod sofą i między poduszkami
- na dywanie oraz pod nim
- ciemne kąty i szczeliny w podłogach
- szpary przy listwach przypodłogowych
- przechowywana odzież i tekstylia użytkowe
Czy larwa skórnika może gryźć?
Te małe pasożyty nie potrafią żądlić ani gryźć i nie przenoszą groźnych chorób. Mimo to, odłamane włoski parzące larw u niektórych osób mogą wywoływać alergie, zapalenia spojówek oraz choroby dróg oddechowych. Jak do tego dochodzi?
Tak zwane włoski parzące larw skórnika służą jako mechanizm obronny przed wrogami. Jeśli owady czują się zagrożone, rozpościerają swoje włoski obronne. Jeśli ludzie lub zwierzęta wejdą w kontakt z larwami, drobne kępki włosków mogą szybko się odłamać i wbić w skórę lub też dostać się do dróg oddechowych. Jeśli objawy, widoczne w postaci małych czerwonych swędzących punktów lub większych bąbli, nie ustąpią samoistnie, zaleca się wizytę u lekarza.
Ważne: Podczas zwalczania pasożytów zawsze noś rękawiczki!
Działania profilaktyczne, które mogą zapobiec inwazji skórnika!
Szczególnie w fazie rozwoju larwy szkodników potrzebują wystarczającej ilości pożywienia. Jeśli zostanie im ono wcześniej odebrane, do skażenia dochodzi niezwykle rzadko. Już z tego powodu, przy odrobinie dyscypliny, wcale nie jest tak trudno zapobiegawczo przeciwdziałać inwazji. W tym celu należy podjąć i przeprowadzić następujące działania:
- Regularna kontrola szkodników to obowiązek!
- Wszystkie dywany należy regularnie odkurzać lub wytrzepywać poza pomieszczeniami mieszkalnymi.
- Podłogi należy odkurzać tak często, jak to możliwe, a następnie przecierać na mokro.
- Przed odłożeniem noszonej odzieży należy ją wyprać i wysuszyć. Skórniki lubią zapach potu i są przez niego magicznie przyciągane!
- Odzież oraz tekstylia użytkowe przed sezonowym przechowywaniem również powinny zostać najpierw wyprane, a następnie zapakowane w hermetyczne pokrowce na ubrania.
- Ciemne miejsca, takie jak pojemniki na pościel, szuflady i szafy, należy jak najczęściej odkurzać i przecierać mieszanką wody z octem.
- Ze względu na dużą ilość piór, zwłaszcza podczas pierzenia ptaków, klatki dla ptaków powinny być czyszczone jak najczęściej.
- Legowiska, koce i poduszki zwierząt domowych należy regularnie czyścić i w miarę możliwości prać w pralce w temperaturze co najmniej 60 stopni Celsjusza przez dwie godziny.
- Gęste moskitiery w oknach i drzwiach zapobiegają przedostawaniu się szkodników.
- Eksponaty zwierzęce powinny być prezentowane w hermetycznych witrynach.
- Olejki eteryczne, takie jak lawenda w formie małych woreczków zapachowych, oraz drewno cedrowe należy zawiesić lub położyć między ubraniami.
Jeśli mimo to dojdzie do inwazji i zostaną wykryte larwy skórnika, można podjąć walkę z tymi żarłocznymi małymi pasożytami za pomocą rozmaitych środków owadobójczych wolnych od chemii oraz skutecznych domowych sposobów.
Larwa skórnika w łóżku – jak się tam dostała?
Horror każdego człowieka: larwy we własnym łóżku. Ze względu na preferowane przez nie warunki życiowe, wcale nie jest to takie nieprawdopodobne.
Ponieważ ulubionym pokarmem tych żarłocznych pasożytów są substancje zawierające keratynę, które przyjmują głównie w postaci włosów, paznokci, złuszczonego naskórka i piór. Jeśli weźmie się pod uwagę, że larwy skórnika uwielbiają ciemne i ciepłe miejsca, znalezienie małych larw w ludzkich łóżkach nie jest aż tak zaskakujące.
Jeśli zauważono nieproszonego gościa i masz pewność, że jest to skórnik, należy natychmiast podjąć odpowiednie środki zwalczające. Zazwyczaj bowiem zdarza się, że chrząszcze rozprzestrzeniły się już także w innych miejscach w mieszkaniu lub domu
Zwalczanie larw skórnika – metody wolne od chemii, które działają!
To prawda, że za szkody odpowiadają tylko larwy skórnika. Mimo to nie wystarczy działać wyłącznie przeciwko szkodnikowi w tym stadium rozwoju. Aby zwalczanie było skuteczne, należy również wyeliminować jaja oraz dorosłe chrząszcze . Jeśli się to zignoruje, sukces będzie krótkotrwały i wszystko zacznie się od nowa.
Larwy skórnika ze względu na swój światłowstręt nie są łatwe do zwalczenia. Aby mimo to opanować inwazję skórnika, szczególnie ważne są trzy rzeczy: skuteczne działania, cierpliwość i higiena!
Czyszczenie podłóg i wykładzin podłogowych
Gruntowne sprzątanie jest ważne nie tylko jako działanie profilaktyczne, ale także w przypadku inwazji. Najpierw należy odkurzyć wszystkie podłogi, usuwając brud z najmniejszych szczelin i zakamarków. Ważne: szczególnie pod łóżkami i komodami oraz za nimi gromadzi się kurz, kłaczki i sierść zwierząt, które bardzo chętnie wykorzystywane są jako podłoże lęgowe!
W miarę możliwości dywany należy usunąć z pomieszczenia poddawanego zabiegom i wyczyścić na zewnątrz poprzez wytrzepanie, a następnie odkurzenie. Następnie wszystkie gładkie podłogi przetrzeć na mokro mopem. Skórniki są uczulone na ostre zapachy. Dodatek octu do wody do mycia pomaga dodatkowo rozprawić się ze szkodnikami.
Sprzątanie szaf, szuflad i pojemników na pościel
Tutaj również obowiązuje zasada: najpierw odkurzyć i usunąć kurz oraz kłaczki, a następnie przetrzeć na mokro środkiem czyszczącym na bazie octu. Sensowne jest również użycie myjki parowej.
Worki od odkurzacza po sprzątaniu należy natychmiast wyrzucić do kosza na śmieci!
Pozbywanie się larw skórnika za pomocą ekstremalnych temperatur
Larwy, jak i inne stadia rozwojowe skórnika, w ogóle nie tolerują wysokich temperatur oraz zimna. W zależności od materiału i wielkości poszczególnych zanieczyszczonych przedmiotów oraz tekstyliów istnieją następujące możliwości skutecznego zwalczania szkodnika.
Wysokie temperatury
Tekstylia odporne na wysokie temperatury należy prać w pralce w temperaturze co najmniej 60 stopni Celsjusza przez dwie godziny. Alternatywą jest zapakowanie zanieczyszczonych materiałów lub ubrań w żaroodporną folię i umieszczenie ich w piekarniku w tej samej temperaturze na około 60 minut.
Pozostałe ubrania i tekstylia użytkowe można poddać profesjonalnemu czyszczeniu w pralni chemicznej, a meble tapicerowane oraz dywany wyczyścić za pomocą myjki parowej.
Niska temperatura
W tym celu należy szczelnie zapakować zainfekowane przedmioty w worki na odzież lub folię plastikową i umieścić je na kilka godzin w zamrażarce. Aby uzyskać pożądany efekt, temperatura musi wynosić co najmniej minus 18 stopni Celsjusza.
Skuteczne domowe sposoby, które działają zapobiegawczo i zwalczają mrzyki!
Naturalne środki są skuteczne, a dodatkowo mają tę zaletę, że nie stanowią zagrożenia dla zdrowia ludzi, zwierząt domowych i gospodarskich. Wyjątkiem jest olejek z drzewa herbacianego, który ze względu na zawartość fenoli jest toksyczny dla kotów nawet w niewielkich ilościach. Właściciele kotów muszą również zrezygnować z olejków eterycznych zawierających tymianek, oregano i cynamon! Inne środki są natomiast całkowicie bezpieczne.
Olejek neem
Olej z drzewa neem zakłóca cykl rozwojowy owadów. Gdy pasożyty zetkną się ze środkiem, przestają żerować i rozmnażać się.
Drewno cedrowe, lawenda i olejek z drzewa herbacianego
Mrzyki i ich larwy są wrażliwe na intensywne zapachy. Dostępne w sprzedaży saszetki zapachowe, spraye lawendowe lub płytki z drewna cedrowego do szaf i komód działają przede wszystkim zapobiegawczo. Po skutecznym zwalczeniu mrzyków, te małe pomocniki powinny znaleźć się w każdym miejscu przechowywania tekstyliów. Warto regularnie wymieniać saszetki zapachowe, a krążki z drewna cedrowego co jakiś czas lekko przetrzeć papierem ściernym, aby odświeżyć ich zapach.
Ziemia okrzemkowa
Proszek z alg działa skutecznie i jest bezpieczny dla ludzi oraz zwierząt domowych. Rozprowadź puder w miejscach występowania szkodników i odczekaj. Jeśli szkodniki z rodzaju Anthrenus zetkną się z białym proszkiem na każdym etapie rozwoju, wyschną i zginą.
Spray na owady bez chemii
Skuteczne zwalczanie owadów nie wymaga stosowania chemikaliów. Insektycydy bez chemicznych składników działają dzięki naturalnym substancjom, takim jak lawenda czy ocet, zapewniając dodatkowo długotrwałą ochronę. Są one dostępne w formie sprayów bez gazów pędnych. Nie pozostawiają plam i dodatkowo roztaczają przyjemny zapach.
Jak skuteczne są pułapki na owady w zwalczaniu szkodników z rodzaju Anthrenus?
Pułapki służą głównie do wykrywania owadów i są również pomocne w określeniu skali inwazji. Jako jedyny środek zwalczający pułapki na owady są jednak niewystarczające.
Pułapki lepowe
Pułapki lepowe przyciągają wszystkie rodzaje owadów. Owady przyklejają się do nich i giną. Rozmieszczone w pojedynczych miejscach wewnątrz pomieszczeń pozwalają szybko zidentyfikować rodzaj szkodników.
Pułapki feromonowe
Pułapki feromonowe działają dzięki substancji wabiącej (feromonom). Przyciągają tylko samce szkodników, które również przyklejają się do nich i giną.
Stosowanie pułapek jest również zalecane po udanym zwalczaniu szkodników. Jeśli nie wszystkie owady zostały wyeliminowane za pomocą wspomnianych środków, szybko się o tym dowiesz. Dzięki temu ponowne, niezauważone rozprzestrzenianie się szkodników nie będzie możliwe.
Źródła i linki do dalszych informacji
- https://www.gartendialog.de/larven-von-kaefern-im-bett/
- https://www.haus.de/leben/teppichkaefer
- https://www.umweltbundesamt.de/teppichkaefer-braunwurz-bluetenkaefer
- https://www.hausgarten.net/pflanzenschutz/hausschaedling/teppichkaefer-bekaempfen.html
Komentarze (0)
Napisz komentarz
Komentarze są sprawdzane przed publikacją.