Zwalczanie nornika burego
Każdy, kto chce w pełni cieszyć się swoim ogrodem, powinien koniecznie chronić go przed wizytami nornika burego. Te małe gryzonie wyglądają całkiem uroczo, ale potrafią być niezwykle przebiegłe. W najgorszym przypadku może to oznaczać, że liczne rośliny w ogrodzie obumrą z powodu ich żarłoczności. Jak jednak tego uniknąć i skutecznie zwalczyć nornika burego? Czy jest to w ogóle możliwe bez użycia chemicznych bomb i trucizn? Prosta odpowiedź brzmi: tak.
Po czym rozpoznać nornika burego?
Identyfikacja nornika burego w ogrodzie nie zawsze jest łatwa. Jeśli uda się zobaczyć zwierzę, rozpoznanie jest proste. Z reguły jednak rzadko mamy okazję spotkać te szybkie stworzenia – w przeciwieństwie do ich śladów i nor. Nornik bury, nazywany również karczownikiem lub szczurem ziemnym, tworzy pod ziemią rozległy system korytarzy. Podobnie jak kret, nornik wyrzuca ziemię na powierzchnię, tworząc jeden lub kilka dużych kopców. W przeciwieństwie do kreta, nornik nie umieszcza wejścia do nory na środku kopca, lecz nieco z boku. Dodatkowo skład i wielkość kopców często się różnią. W kopcach norników burych często można znaleźć korzenie lub resztki roślin. Jednocześnie kopce te są zazwyczaj nieco mniejsze.
Jeśli chcesz mieć pewność, przeprowadź tzw. próbę odsłonięcia korytarza. W tym przypadku sprawdza się, czy korytarz jest nadal zamieszkany, odsłaniając go w kilku miejscach na krótkim odcinku. Jeśli norniki bure są aktywne, korytarz zostanie ponownie zamknięty po kilku godzinach. Krety natomiast podkopałyby korytarz od spodu.
Nornik bury czy nornica ruda?
Warto również sprawdzić, czy „intruz” w ogrodzie to nornik bury, czy nornica ruda. Można to rozpoznać przede wszystkim po nawykach żywieniowych. Nornica ruda podgryza korę roślin i drzew, podczas gdy nornik bury żywi się korzeniami. Jeszcze wyraźniejszą wskazówką jest przyjrzenie się korytarzom lub otworom. Norniki bure zawsze zasypują korytarze i nie pozostawiają otworów. W przypadku nornic rudych natomiast zawsze pozostają otwarte otwory.
Jakie szkody wyrządza nornik bury?
Jeśli norniki bure zostały jednoznacznie zidentyfikowane jako intruzi w ogrodzie, należy działać jak najszybciej. Zwierzęta te bardzo chętnie żerują na roślinach w ogrodzie, a w szczególności upodobały sobie ich korzenie. Szczególnie zagrożone są na przykład korzenie cebulek tulipanów, marchwi czy selera. Generalnie nornikom burym smakują niemal wszystkie tkanki bulwiaste i korzeniowe. Dodatkowo zjadają one również korę korzeniową róż i drzew owocowych. Mięso ani inne zwierzęta nie znajdują się w jadłospisie tych gryzoni, są to czyści wegetarianie.
Szybka reakcja w przypadku inwazji jest zalecana również dlatego, że zwierzęta te szybko się rozmnażają. W ciągu roku samica w kilku miotach wydaje na świat do 25 młodych, które po krótkim czasie osiągają dojrzałość płciową. A te gryzonie są oczywiście głodne – dla roślin w ogrodzie szanse na przeżycie są znikome.
Odstraszanie norników burych za pomocą sprayu odstraszającego
Wiele osób myśląc o nornikach, najpierw bierze pod uwagę trutki lub gazowanie. Jeśli nie chcesz zabijać zwierząt, możesz je również odstraszyć, na przykład za pomocą Silberkraft sprayu przeciw myszom Silberkraft. Działa on jako środek odstraszający na bazie geraniolu: zapach ma skłonić zwierzęta do unikania traktowanego obszaru, bez konieczności ich zabijania. Produktów biobójczych należy używać z zachowaniem środków ostrożności. Przed każdym użyciem należy przeczytać etykietę i informacje dotyczące produktu.
Pasujące produkty: Środki na norniki
Produktów biobójczych należy używać z zachowaniem środków ostrożności. Przed każdym użyciem należy przeczytać etykietę i informacje dotyczące produktu.
Środki ochrony roślin stosować ostrożnie. Przed użyciem zawsze przeczytać etykietę i informacje o produkcie.
Do stosowania na zewnątrz spray można łatwo rozprowadzić w ogrodzie. Zaleca się rozpylenie go w pobliżu otworów lub w pobliżu roślin. Jeśli po kilku dniach pojawią się kolejne świeże korytarze, aplikację można powtórzyć. Przed użyciem mocno wstrząsnąć.
Wsparcie w odstraszaniu gryzoni
Osoby, które chcą jeszcze intensywniej prowadzić walkę z gryzoniami, mogą skorzystać z licznych metod naturalnych. Karczowniki mają bowiem wielu naturalnych wrogów, do których należą na przykład kuny lub różne ptaki drapieżne. Można je łatwo zwabić, zwłaszcza na obszarach wiejskich – na przykład poprzez ustawienie żerdzi do odpoczynku lub zapewnienie możliwości gniazdowania dla sów. Drapieżniki mogą zdziesiątkować populację karczowników, jednak zazwyczaj nie rozwiązują problemu silnej inwazji samodzielnie.
Prawidłowe ustawienie pułapki na karczownika
Pułapki należą do najskuteczniejszych środków przeciwko karczownikom, pod warunkiem, że są prawidłowo stosowane:
- Znalezienie zamieszkanego korytarza: Za pomocą próby z zasypywaniem (patrz wyżej) sprawdzić, czy korytarz jest aktywny. Tylko tam warto ustawić pułapkę.
- Unikanie zapachu: Podczas ustawiania należy nosić rękawice, a pułapkę wcześniej przetrzeć ziemią, ponieważ karczowniki są wrażliwe na obce zapachy.
- Umieszczenie pułapki w korytarzu: Otworzyć korytarz na krótkim odcinku, wstawić pułapkę tak, aby wypełniała korytarz, a pułapki rurkowe ustawić w tryb łowienia z obu stron. Kawałek marchwi lub selera może posłużyć jako przynęta.
- Zaciemnienie: Przykryć otwór deską, wiadrem lub płatem darni, aby w korytarzu pozostało ciemno.
- Regularna kontrola: Sprawdzać pułapki codziennie, a pułapki żywołowne nawet kilka razy dziennie.
Pułapki zatrzaskowe muszą być skonstruowane tak, aby natychmiast zabijały zwierzęta. Osoby niepewne lub posiadające duży ogród z silną inwazją mogą zwrócić się do profesjonalnego specjalisty ds. zwalczania szkodników.
Domowe sposoby na karczowniki – przegląd
- Gnojówka z czarnego bzu, czosnek, kwas masłowy lub sierść psa w korytarzu: Zapach ma odstraszać zwierzęta. Brak dowodów na niezawodne działanie, często zwierzęta po prostu kopią obok.
- Korona cesarska i inne „rośliny odstraszające”: Są często polecane, ale chronią co najwyżej bezpośrednie otoczenie i to nie w sposób niezawodny.
- Butelki w ziemi i urządzenia ultradźwiękowe: Zwierzęta przyzwyczajają się do dźwięków i wibracji, brak dowodów na trwałe działanie.
- Kosze z drutu: Gęste kosze do sadzenia z ocynkowanego drutu wokół bryły korzeniowej i cebulek kwiatowych stanowią natomiast niezawodną ochronę mechaniczną dla pojedynczych roślin.
Trucizny i inne: Czego unikać?
Toksyczne substancje oczywiście spełniają swoje zadanie w polowaniu na myszy. Jednak zwierzęta są zabijane lub ciężko ranne. Przy niewłaściwym użyciu trujące przynęty mogą również zagrażać innym zwierzętom, takim jak zwierzęta domowe czy ptaki drapieżne, które zjadają zatrute myszy. Osoby stosujące przynęty muszą dokładnie przestrzegać instrukcji obsługi i wykładać je w taki sposób, aby inne zwierzęta nie miały do nich dostępu. Ponadto nie zaleca się polegania wyłącznie na różnych domowych sposobach podczas wizyty karczownika. Nawet jeśli w Internecie są one reklamowane jako prawdziwe „cudowne środki”, ich skuteczność jest wysoce dyskusyjna. W najgorszym przypadku domowe sposoby mogą przyciągnąć kolejne gryzonie lub szkodniki.
Jak zapobiegać nowej inwazji?
Jeśli karczowniki zostały już skutecznie zwalczone lub chcemy się zabezpieczyć, istnieje kilka możliwości. Można od samego początku zadbać o obecność zwierzęcych drapieżników, aby gryzonie trzymały się z dala od ogrodu. Dodatkowo zaleca się stosowanie sprayu przeciw myszom jako repelentu. Jest on rozpylany w regularnych odstępach czasu w ogrodzie i ma sprawić, że zwierzęta będą unikać tego obszaru. Osoby zakładające ogród powinny już podczas sadzenia pamiętać, aby sadzić drzewa owocowe w specjalnych koszach z drutu, co zapobiegnie atakom karczownika. Polecane są również kosze z tworzywa sztucznego, które szczególnie dobrze nadają się do sadzenia cebulek kwiatowych. I jeszcze jedno: karczowniki nie przepadają za ruchem i hałasem. Dzięki jednej czy drugiej imprezie w ogrodzie wiosną lub latem można więc również w przyjemny sposób odstraszyć te zwierzęta.
Komentarze (0)
Napisz komentarz
Komentarze są sprawdzane przed publikacją.