Pożyteczne dla ekosystemu i mniej agresywne, niż nam się wydaje – osy!
Podczas pikniku w parku, jedzenia lodów w ulubionej kawiarni czy wspólnego grillowania w ogrodzie: jeśli w powietrzu unosi się zapach słodkich napojów, pysznego jedzenia lub słodkich perfum, osy są już blisko. Wiele osób wpada wtedy w panikę i zaczyna dziko wymachiwać rękami. Takie reakcje przynoszą jednak odwrotny skutek: czynią zwierzęta niepotrzebnie agresywnymi! A pokojowe współistnienie byłoby takie proste, gdybyśmy my, ludzie, po prostu lepiej poznali te pożyteczne stworzenia.

Czym są osy?
Na świecie istnieje 61 różnych gatunków os właściwych (Vespinae). Ściśle rzecz biorąc, zwierzęta te należą jednak tylko do jednej podrodziny owadów. W rzeczywistości wywodzą się one z rodziny osowatych (Vespidae) i wraz z osami z podrodziny (Polistinae) tworzą dumną wspólnotę rodzinną liczącą około czterech tysięcy różnych gatunków. Nawet szerszenie są w rzeczywistości osami.
W Niemczech jednak, ze względu na swoje natrętne zachowanie, dają się we znaki wyłącznie dwa gatunki: osa dachowa i osa pospolita. Na nieszczęście dla ludzi, to właśnie te dwa okazy występują w największych populacjach.
Wskazówka produktowa: Spray na osy
- Repelent do miejsc, w których osy nie powinny przebywać
- Do piwnic, na balkony, do garaży i domków narzędziowych
- Substancja czynna: geraniol (3 g/100 ml)
Produktów biobójczych należy używać z zachowaniem środków ostrożności. Przed każdym użyciem należy przeczytać etykietę i informacje dotyczące produktu.
Te gatunki os najczęściej spotykają ludzi w Europie Środkowej!
Jako laikowi nie jest łatwo odróżnić od siebie poszczególne osy. Z reguły potrzeba drugiego spojrzenia i odrobiny ogólnej wiedzy na temat wielkości, ubarwienia i anatomii różnych okazów, aby jednoznacznie je zidentyfikować.
Osa dachowa
Ten gatunek, obok osy pospolitej i szerszenia, jest najczęściej latającym okazem w Europie Środkowej. Można ją zidentyfikować po trzech czarnych kropkach znajdujących się na jej nadustku. Jej wielkość zależy od płci oraz pełnionej roli w kolonii. Robotnice osiągają od jedenastu do szesnastu milimetrów, a samce (trutnie) około siedemnastu milimetrów. Największym członkiem kolonii jest królowa: osiąga ona imponującą długość dwudziestu jeden milimetrów.
Do budowy gniazd osy dachowe preferują opuszczone nory kretów i myszy. Jeśli zwierzęta te przenoszą się do osiedli ludzkich, wykorzystują również ciemne, osłonięte miejsca , takie jak skrzynki roletowe czy poddasza, jako miejsca gniazdowania.
Osa pospolita
Osa pospolita najłatwiej daje się odróżnić od innych gatunków dzięki swojemu charakterystycznemu, czarnemu podłużnemu paskowi, umieszczonemu centralnie na nadustku. Jej rozmiar również zależy od zajmowanej rangi. Jednak osa pospolita jest nieco mniejsza od osy dachowej. Robotnice tego gatunku osiągają czternaście milimetrów, a samce około siedemnastu milimetrów długości. Również w tej kolonii królowa przewyższa swoje podwładne imponującą długością dwudziestu milimetrów.
Do budowy swoich gniazd wykorzystują one również opuszczone nory ziemne, stosy kamieni oraz zaprojektowane przez człowieka ogrody skalne. Zwierzęta te wybierają na miejsce gniazdowania nie tylko miejsca blisko ziemi. Ten gatunek osy wykorzystuje również ciemne, osłonięte przed wiatrem i pogodą miejsca, takie jak na przykład skrzynki roletowe, domki ogrodowe i przestrzenie między izolacją na poddaszach.
Warto wiedzieć: osy, które gniazdują pod ziemią, nazywane są osami ziemnymi.
Szerszeń
Szerszenie identyfikuje się przede wszystkim na podstawie ich potężnego wyglądu: z długością ciała wynoszącą trzydzieści pięć milimetrów (królowa szerszeni) zaliczają się one do największych gatunków os w Niemczech. Trutni oraz robotnic o długości około dwudziestu pięciu milimetrów również nie da się przeoczyć. Szerszenie odróżniają się od żółto-czarnych gatunków os także dużym udziałem czerwieni w ubarwieniu szerszeni. Charakterystyczne czarne znaki na nadustku, które można znaleźć u mniejszych okazów, u tych dużych os w ogóle nie występują.
Jako miejsca na gniazda zwierzęta te preferują dziuple drzew, skrzynki rolet, szopy, a także stodoły i strychy.
Rozmnażanie i tryb życia – osy potrzebują białka!
Zwyczajni poddani królowej os przeżywają tylko jedno lato. Jedynie zapłodniona młoda królowa zimuje i wiosną wyrusza na poszukiwanie odpowiedniego miejsca na gniazdo, aby bez tracenia czasu natychmiast rozpocząć budowę wylęgarni i późniejsze zakładanie kolonii. Gdy wyklują się pierwsze larwy, które składają się wyłącznie z niepłodnych robotnic, budowa gniazda jest nieustannie kontynuowana.
Gdy pierwsze osy robotnice staną się samodzielne i będą mogły działać zgodnie ze swoim statusem, królowa poświęca się wyłącznie produkcji jaj. W tym czasie, zazwyczaj od początku wiosny do końca maja, zwierzęta karmią swój wylęg wyłącznie białkiem. I ma to swój powód! Ponieważ wszystko, czego małe, głodne larwy potrzebują teraz do swojego rozwoju, to pokarm białkowy. Dlatego robotnice wyruszają na łowy i polują niemal wyłącznie na owady. Niestety, nie łapią one tylko małych szkodników, ale o tej porze roku interesują się również bogatą w białko żywnością człowieka. Gdyby tak nie było, ludzie i osy prawdopodobnie byliby najlepszymi przyjaciółmi. Ponieważ prawie żadne inne zwierzę nie zjada tak wielu szkodliwych owadów jak osa.
Lato = czas os – ale dlaczego tak jest?
Gdy nadchodzi lato, a małe larwy dorastają do postaci dorosłych os, zwierzęta te najbardziej denerwują ludzi. Królowa jest już martwa, a kolonia os rozpada się. Teraz nadszedł moment, w którym również robotnice, które wcześniej żywiły się słodkimi wydzielinami larw, muszą zadbać o własne przetrwanie. Jednak osy nie szukają już owadów ani słonych pokarmów. O tej porze roku potrzebują tylko jednego, a jest nim cukier. Dla człowieka oznacza to, że spokojne spotkanie przy kawie i cieście, picie słodkich napojów czy delektowanie się pysznymi lodami jest niemal niemożliwe.
W październiku cała kolonia os ginie. Tylko zapłodnione młode królowe szukają miejsca na przezimowanie. Tam czekają, aż wiosną ponownie wyruszą na poszukiwanie gniazda.
Czy osy są naprawdę tak niebezpieczne, jak długo twierdzono?
Większość żyjących w Niemczech os to spokojne stworzenia. Nie zbliżają się one koniecznie do ludzi i są również ważne dla ekosystemu. Ponieważ zwierzęta te nie tylko zjadają więcej szkodników niż jakikolwiek inny owad. One usuwają również padlinę i przy okazji zapylają różne rośliny, dbając tym samym o ich przetrwanie.
Jeśli mimo to dojdzie do użądlenia, człowiek zazwyczaj sam jest sobie winien. Ponieważ osy używają swojego żądła tylko wtedy, gdy czują się zagrożone. Również jad tych zwierząt nie jest dalej niebezpieczny dla zdrowego człowieka. Pojawiające się zaczerwienienia oraz obrzęki zazwyczaj znikają w ciągu dwudziestu czterech godzin.
Użądlenia os – dla niektórych zagrażające życiu!
Alergicy natomiast nie powinni lekceważyć użądlenia osy i przy pierwszych oznakach reakcji alergicznej natychmiast skontaktować się z lekarzem. To samo dotyczy osób, które zostały użądlone przez osę w pobliżu błon śluzowych lub w twarz. Ze względu na fakt, że osy sezonowo są przyciągane przez ludzką żywność, tak jak ćmy przez światło, sytuacje takie mogą zdarzyć się szybciej, niż można by przypuszczać. Aby zapobiec użądleniu przez osę, konieczne jest przestrzeganie kilku zasad zachowania:
- Nawet jeśli jest to trudne: w obecności os należy unikać gwałtownych ruchów! Sprawiają one tylko, że zwierzęta stają się niepotrzebnie agresywne.
- Jeśli osa usiadła na człowieku, nie należy jej odpędzać poprzez uderzanie. Znacznie bezpieczniejszą opcją jest strzepnięcie zwierzęcia.
- Nigdy nie chodź boso po łąkach lub słabo widocznym podłożu.
- Zaleca się zbliżanie do gniazda os wyłącznie w odpowiedniej odzieży ochronnej. W przeciwnym razie należy zachować bezpieczną odległość około czterech metrów.
Czego osy nie lubią?
Nawet jeśli bywają natrętne: os nigdy nie należy odpędzać poprzez dmuchanie na nie! Dwutlenek węgla zawarty w ludzkim oddechu wprawia te owady w stan gotowości bojowej i sprawia, że wpadają w czystą panikę.
Innym ludzkim zachowaniem, które doprowadza te zwierzęta do szału, jest zbyt bliskie podejście do ich gniazda. W takich sytuacjach może dojść do prawdziwego ataku ze strony os. Ale bez paniki: jeśli będziemy przestrzegać kilku ważnych zasad, dadzą nam one spokój. Osy żądlą tylko wtedy, gdy czują się zagrożone lub zapędzone w kozi róg!
Wskazówka produktowa: Spray na osy
- Repelent do miejsc, w których osy nie powinny przebywać
- Do piwnic, na balkony, do garaży i domków narzędziowych
- Substancja czynna: geraniol (3 g/100 ml)
Produktów biobójczych należy używać z zachowaniem środków ostrożności. Przed każdym użyciem należy przeczytać etykietę i informacje dotyczące produktu.
Jak odstraszyć osy – te środki i domowe sposoby działają!
Oczywiście nikt nie chce rezygnować z grilla z przyjaciółmi czy przytulnego popołudnia przy kawie z rodziną i kawałkiem pysznego ciasta z owocami. Jak co lato, osy również nie chcą z tego rezygnować i dlatego wciąż pojawiają się jako nieproszeni goście. Istnieje jednak kilka wskazówek i trików, które konsekwentnie stosowane pomagają trzymać te uciążliwe owady na dystans.
- Słodkie napoje oraz słoiki z dżemem zawsze przykrywaj. Z butelek i puszek należy pić przez słomkę. Zapobiega to przypadkowemu połknięciu owada. Jeśli bowiem dojdzie do użądlenia, co jest wysoce prawdopodobne, ze względu na pojawiający się obrzęk w obrębie gardła istnieje ryzyko uduszenia!
- Wszelkie potrawy na świeżym powietrzu również powinny zawsze trafiać na stół pod przykryciem. Nie ma przy tym znaczenia, czy są to produkty słodkie czy słone: osy uwielbiają jedne i drugie!
- Po jedzeniu należy umyć nie tylko lepkie dziecięce rączki i buzie. Warto również oczyścić stół ze wszystkich resztek jedzenia.
- Pojemniki na kompost i odpady powinny być zawsze szczelnie zamknięte. Regularne zbieranie dojrzałych owoców opadłych na ziemię również odstrasza owady. Dzięki temu osy nie są niepotrzebnie przyciągane przez nieustannie wydobywający się zapach.
- Manewry odwracające uwagę zawsze działają. W tym celu należy umieścić miskę z przejrzałymi owocami nieco dalej w ogrodzie. Osy zostaną przyciągnięte słodkim zapachem i dadzą nam, ludziom, w dużej mierze spokój.
- Kolejną metodą na bezpieczne pozbycie się os jest trik z butelką ze spryskiwaczem. W tym celu należy napełnić czystą butelkę wodą z kranu. W razie potrzeby spryskać owady delikatną mgiełką wodną. Osy pomyślą, że zaczyna padać deszcz i odlecą z powrotem do swojego gniazda. Ale bez obaw: owadom nic się nie stanie, o ile butelka rozpyla tylko drobną mgiełkę.
- Należy unikać słodkich perfum, balsamów do ciała i kremów z filtrem przeciwsłonecznym. Zapach potu również przyciąga osy. Prysznic, na przykład po treningu, sprawi, że owady będą trzymać się na dystans.
- Moskitiery w drzwiach i oknach blokują osom oraz innym owadom wstęp do domu.
- Silne zapachy nie tylko przyciągają osy. Olejki eteryczne, takie jak cytronella, goździki, mięta pieprzowa oraz olejek z drzewa herbacianego i lawendowy również odstraszają owady. Przekrojone cytryny nabite goździkami również odstraszają te zwierzęta w naturalny sposób.
- Spraye na osy, które są wolne od szkodliwych chemikaliów i nie wyrządzają zwierzętom krzywdy, mogą być stosowane do odstraszania os, pszczół i szerszeni. Ten Silberkraft spray na osy działa jako repelent i długotrwale odstrasza owady dzięki zapachowi geraniolu. Można go stosować w ogrodzie, ale także w domu, a jego użycie jest proste. Aby uzyskać optymalny efekt, należy potraktować wszystkie miejsca wejścia oraz narożniki. Spray może być również stosowany jako środek zapobiegawczy, co uniemożliwi osiedlenie się owadów.
Prawidłowe usuwanie gniazda os – tylko dla specjalisty!
Jeśli osy osiedliły się zbyt blisko domu, gniazda nie wolno po prostu zniszczyć ani próbować przenosić go na własną rękę. Po pierwsze jest to zabronione, a po drugie zbyt niebezpieczne dla laików. Aby usunąć gniazdo os, zawsze należy wezwać profesjonalny personel! Rzetelni dezynfektorzy, pszczelarze lub w niektórych przypadkach nawet lokalna straż pożarna są wtedy najlepszymi partnerami do kontaktu. Profesjonaliści wiedzą, co robić i posiadają niezbędny do tego sprzęt ochronny. W zależności od lokalizacji gniazda os możliwe są następujące działania.
Przenoszenie gniazda
Jeśli gniazdo wisi swobodnie, pszczelarz może z reguły przenieść je wraz z całą kolonią os w spokojne miejsce w lesie. W tym celu wszystkie osy są wciągane za pomocą specjalnego urządzenia ssącego, a następnie gniazdo jest ostrożnie usuwane. Działanie to jest najbardziej przyjaznym dla zwierząt rozwiązaniem, ponieważ owady nie doznają uszczerbku, a potencjalne sytuacje zagrożenia dla ludzi zostają wyeliminowane.
Zastosowanie środków chemicznych
Jeśli osy zdecydowały się założyć gniazdo w trudno dostępnych niszach lub pustych przestrzeniach, takich jak skrzynka rolety czy podbitka dachowa, przeniesienie owadów zazwyczaj nie jest możliwe. Dezynfektorom nie pozostaje wtedy nic innego, jak usunąć gniazdo os przy użyciu środków chemicznych. W przypadku gatunków szczególnie chronionych, takich jak szerszeń, nie jest to jednak możliwe bez zezwolenia lokalnego urzędu ochrony przyrody! W przypadku osy pospolitej i osy dachowej wystarczy natomiast rozsądny powód: poważne ograniczenia w codziennym życiu lub udokumentowane alergie domowników są z reguły wystarczające.
Osy – ustawa o ochronie przyrody § 39 ust. 1 chroni te zwierzęta!
W Niemczech osy są objęte ochroną przyrody. Zabrania się człowiekowi celowego wyrządzania krzywdy tym zwierzętom. Umyślne niepokojenie, chwytanie lub zabijanie os jest zatem zabronione! Niektóre gatunki, takie jak m.in. szerszeń, osa z rodzaju Bembix oraz osa z rodzaju Dolichovespula, są zgodnie z § 44 ust. 1 Federalnej ustawy o ochronie przyrody (BNatSchG) objęte nawet szczególną ochroną. Wykroczenia mogą być w zależności od przypadku karane grzywnami w wysokości do 50 000 euro.
Pomocne źródła i linki
- https://www.wespendienst.de/wespen.htm
- https://www.bussgeldkatalog.org/tierschutz-wespe/
- https://www.oekotest.de/gesundheit-medikamente/Wespen-vertreiben-Hausmittel-die-wirklich-helfen_10789_1.html
- https://www.schaedlingskontrolle.de/wespenbekaempfung.html
Komentarze (0)
Napisz komentarz
Komentarze są sprawdzane przed publikacją.