Uwaga na inwazję wełnowców!
Zmorą ogrodnika są szkodniki, które atakują jego pielęgnowane rośliny, wysysają z nich soki, doprowadzając je tym samym do obumarcia. Oprócz mszyc, które mogą uszkodzić roślinę poprzez żerowanie, również wełnowce, należące do czerwców, nie są mile widzianymi gośćmi na drzewku oliwnym, hortensji czy oleandrze.
Wełnowce to szkodniki ssące – co to oznacza?
Wełnowce są jak wszy odzieżowe pasożytami, które – gdy już się przysysają – nie ruszają się z miejsca. Jeśli wełnowiec wybierze roślinę żywicielską, szuka sobie dogodnego miejsca (mogą być zainfekowane wszystkie części rośliny) i pozostaje tam. Nie robią przy tym różnicy, czy atakują część nadziemną, czy podziemną. Podstępność tego rodzaju szkodnika roślin polega jednak na tym, że inwazja może przez dłuższy czas pozostać niezauważona.

Czym są wełnowce?
Wełnowce to podrodzina czerwców. Są to najczęstsze szkodniki roślin ogrodowych i doniczkowych. Gdy łodygi lub liście roślin stają się nagle lepkie i błyszczące, wskazuje to na inwazję czerwców. Lepka substancja to wydzieliny czerwców, znane również jako spadź. Istnieje około 1000 różnych gatunków czerwców. Czerwce występują na całym świecie i mogą osiągać od jednego do dziesięciu milimetrów długości. Wełnowce osiągają około trzech do pięciu milimetrów długości i wydzielają woskową substancję, która sprawia, że wyglądają jak małe kłębki waty. W naszych szerokościach geograficznych najczęściej spotyka się wełnowca cytrusowca (Planococcus citri) oraz wełnowca długoogonowego (Pseudococcus longispinus).
Wygląd
Ze względu na swój rozmiar wełnowce są trudne do zauważenia. Ich ciało może mieć różne ubarwienie: niektóre gatunki wełnowców mogą wydawać się białawe, podczas gdy inne mają różowe lub jasnobrązowe ciało. Aby chronić się przed drapieżnikami, wydzielają woskową substancję zawierającą jasne nici. Te puchną jak wata. Początkowo pojedynczego wełnowca trudno rozpoznać na roślinach. Jeśli jednak się rozmnożą, można je dostrzec na roślinach właśnie dzięki tej cesze.
Występowanie
Wełnowiec cytrusowiec występuje przede wszystkim na roślinach ozdobnych w pomieszczeniach mieszkalnych. Mają owalne, podłużne, różowe ciało. Wydzieliny woskowe tworzą nici po ich bokach. Jeśli roślina jest zaatakowana przez ten gatunek czerwców, jej liście żółkną. Ponadto wełnowce cytrusowce są odpowiedzialne za obumieranie korzeni.
Wełnowiec długoogonowy lubi pewną podstawową wilgotność i można go znaleźć przede wszystkim w kątach liści oraz na pąkach bocznych. Preferuje żerowanie na roślinach ozdobnych i uprawnych, takich jak storczyki, winorośle, jabłonie i owoce cytrusowe. Ich nici ogonowe są tak długie jak ciało, po czym można je łatwo rozpoznać.
Wszystkie gatunki wełnowców uwielbiają suche i ciepłe temperatury. Dlatego częściej występują latem, w szklarniach oraz w pomieszczeniach mieszkalnych.
Rozmnażanie
Wełnowce niekoniecznie potrzebują partnera do rozmnażania. Ponieważ samice mogą również rozmnażać się bezpłciowo, u wełnowców jest zazwyczaj więcej samic niż samców. Jedna samica może co dwa miesiące złożyć do 600 jaj jednorazowo. Aby jak najlepiej chronić je przed drapieżnikami, chętnie składają jaja w ziemi, w kątach liści oraz na samych liściach. Jeśli panują optymalne warunki wylęgu, larwy potrzebują tylko dziesięciu dni, aby wyjść z jaja. W doskonałych warunkach życiowych w ciągu roku może powstać osiem pokoleń wełnowców.
Rozpoznawanie wełnowców – jak wygląda inwazja?
Obecność wełnowców można rozpoznać najpóźniej wtedy, gdy wygląd roślin ulegnie trwałej zmianie. Poprzez wysysanie soków wełnowce osłabiają witalność roślin. Jednocześnie ślina wydzielana podczas żerowania zawiera toksyny, które ograniczają siłę wzrostu. Te małe szkodniki można również łatwo rozpoznać po ich wyglądzie przypominającym kłaczki waty – trzeba jednak przyjrzeć się uważnie, ponieważ są bardzo małe. Białe naloty w rozwidleniach pędów lub białawe plamy są wyraźnymi sygnałami.
Niektóre wełnowce żyją pod ziemią, na korzeniach roślin. Zazwyczaj zauważa się je dopiero podczas przesadzania. Korzenie wykazują typowe białe ślady . Można je również znaleźć na wewnętrznych ściankach doniczki.
Objawy porażenia
Istnieje kilka wyraźnych oznak porażenia wełnowcami. Są to:
- żółte liście
- zwinięte liście
- nietypowe dla danej pory roku zrzucanie liści
- białe oprzędy w rozwidleniach pędów
- lepka spadź na liściach i pędach rośliny
- białe, śluzowate oprzędy wewnątrz doniczek
Wskazówka produktowa: larwy złotooka
- Żywe pożyteczne owady przeciwko mszycom, przędziorkom, wciornastkom i mączlikom
- Larwy należy umieścić bezpośrednio na porażonych roślinach
- Jedno opakowanie wystarcza na 5–8 roślin
Rośliny atakowane przez wełnowce – storczyki, hortensje i oleandry są często porażone!
Wełnowce nie atakują wszystkich roślin w ogrodzie, szklarni czy w pomieszczeniach. Jako pożywienie preferują rośliny ozdobne, uprawne, astrowate, bobowate i trawy .
Przede wszystkim miłośnicy storczyków i posiadacze kaktusów powinni regularnie sprawdzać swoje rośliny pod kątem obecności wełnowców. Ale także fikusy, juki, hortensje, oleandry i męczennice znajdują się w menu wełnowców.
W okresie świątecznym przed zakupem poinsecji warto przyjrzeć się jej dokładnie – wiele wełnowców znajduje się już w roślinach oferowanych do sprzedaży i zostaje przyniesionych do mieszkania.
Inne zagrożone gatunki roślin to:
- nolina wygięta
- aloes zwyczajny
- grubosz jajowaty
- figowiec benjamina
- drzewka cytrynowe
- bambus
- drzewka oliwne
- bukszpany
Zwalczanie i usuwanie wełnowców – postępowanie w przypadku porażenia
Gdy tylko zauważysz porażenie, należy działać niezwłocznie. W przeciwnym razie może dojść do sytuacji, w której wełnowce zaatakują jeszcze zdrowe rośliny lub te już porażone zostaną tak silnie uszkodzone, że obumrą.
Gdy tylko zauważysz, że roślina jest zaatakowana przez wełnowce, należy ją odizolować od innych roślin. Ponieważ wełnowce uwielbiają ciepłe i suche temperatury, porażone rośliny należy przenieść w chłodne i wilgotne miejsce. Dla niektórych będzie to piwnica lub garaż, dla innych szklarnia.
Jeśli podczas przesadzania odkryłeś zdradzieckie ślady wełnowców, korzenie należy oczyścić z białych oprzędów, a następnie spłukać silnym strumieniem wody. W ten sposób zapobiegniesz pozostawaniu resztek wełnowców na korzeniach. Następnie doniczkę należy również dokładnie wyczyścić i zdezynfekować . Tylko tak można mieć pewność, że roślina w przyszłości będzie wolna od wełnowców. Roślinę należy koniecznie posadzić w świeżym, czystym podłożu . Jeśli nie masz pewności, czy w nowej ziemi nie znajdują się wełnowce lub inne bakterie i wirusy, możesz ją podgrzać przez 20 minut w temperaturze 200°C w piekarniku. Tak wysokie temperatury nie są znośne ani dla wełnowców, ani dla innych szkodników, które giną. Wystudzoną ziemię można teraz bez obaw użyć.
Starą ziemię należy jak najszybciej wyrzucić do odpadów bio .
Pielęgnacja roślin – zwalczanie wełnowców za pomocą pożytecznych owadów
W walce z wełnowcami można sięgnąć po różne metody. Jedną z nich, która jest bezpieczna dla ludzi, a jednocześnie skutecznie zwalcza wełnowce, jest wykorzystanie tzw. pożytecznych owadów. Są to naturalni wrogowie wielu różnych pasożytów: australijskie biedronki, złotooki oraz błonkówki pasożytnicze.
Australijskie biedronki
Australijska biedronka może rozpocząć swoje działanie w temperaturze od 20°C. W tym celu należy umieścić zaatakowane rośliny w zamkniętym pomieszczeniu i umieścić na nich dorosłe chrząszcze. Podczas zabiegu z użyciem biedronki drzwi powinny pozostać zamknięte, ponieważ chrząszcze mogłyby opuścić pomieszczenie.
Zarówno larwy, jak i dorosłe chrząszcze chętnie zjadają wełnowce oraz ich jaja. Ponieważ chrząszcze mogą żyć 50 dni, należy zapewnić im odpowiednie warunki bytowe. W tym celu roślinę należy regularnie spryskiwać wodą . Dzięki temu chrząszcze będą miały wystarczającą ilość wilgoci i będą mogły wykonać swoją pracę.
Złotooki
Kolejnym bardzo znanym naturalnym wrogiem są larwy złotooków. Uwielbiają one nie tylko wełnowce, ale są również mile widziane w walce z mszycami i przędziorkami. W ciągu dwóch tygodni przede wszystkim larwy złotooków zjadają bardzo dużą liczbę wełnowców. Ponieważ jednak po tym czasie mogą jeszcze występować pojedyncze osobniki, zabieg z użyciem złotooków należy powtórzyć. Jaja i larwy można łatwo zamówić przez internet. Jaja są dostarczane wygodnie do domu w opakowaniach różnej wielkości. Złotooki i ich larwy są dla ludzi nieszkodliwe i nie przenoszą chorób.
Błonkówki pasożytnicze
Błonkówki pasożytnicze bardzo chętnie zjadają owocówki jabłkóweczki, mszyce, bielinki kapustniki, ćmy oraz wełnowce. Można je również stosować w zamkniętych pomieszczeniach. Jeśli chcemy je na stałe osiedlić w ogrodzie, można wywiercić otwory o średnicy trzech milimetrów w grubszym kawałku drewna. Błonkówki pasożytnicze zjadają przede wszystkim larwy z jaj różnych pasożytów, przerywając tym samym cykl rozmnażania.
Zwalczanie wełnowców domowymi sposobami
Jeśli nie chcemy stosować pożytecznych owadów, możemy również sięgnąć po różne nalewki i domowe sposoby, które również mogą skutecznie pomóc w walce z wełnowcami. Należy jednak wziąć pod uwagę różne gatunki roślin. Na przykład storczyki są wielokrotnie bardziej wrażliwe niż kaktusy i wymagają innego sposobu pielęgnacji.
Alkohol, woda i szare mydło co dwa dni
Należy wziąć 15 mililitrów alkoholu i 15 mililitrów szarego mydła, a następnie wymieszać je w litrze wody. Mieszankę można przelać do butelki ze spryskiwaczem i rozpylić bezpośrednio na zaatakowane rośliny. Mieszanina powoduje obumieranie wełnowców. Storczyków nie należy spryskiwać tym preparatem, ponieważ roztwór jest zbyt agresywny. Zaatakowane części roślin należy jedynie przetrzeć pędzelkiem.
W przypadku kaktusów zamiast zwykłego alkoholu można użyć alkoholu technicznego. Ponieważ kaktusy mają bardzo grubą skórkę, alkohol techniczny im nie szkodzi. Po zabiegu zaatakowane kaktusy należy jednak jak najszybciej przesadzić do świeżego podłoża. W ten sposób zyskujemy pewność, że ocalałe wełnowce nie będą miały możliwości dalszego osłabiania kaktusów.
Gnojówka z pokrzywy
Jeśli nie chcą Państwo stosować alkoholu do pielęgnacji roślin, można przygotować gnojówkę z pokrzywy. 50 mililitrów gnojówki z pokrzywy wystarczy na litr wody. Tę mieszankę można stosować codziennie jako nawóz, co powinno szybko zwalczyć wełnowce.
Do przygotowania gnojówki należy zebrać kilogram świeżych liści pokrzywy (najlepiej w rękawiczkach) i zalać je dziesięcioma litrami wody. Mieszankę tę należy teraz codziennie mieszać przez dwa tygodnie i pozostawić w ciepłym miejscu do fermentacji. Gnojówka jest gotowa, gdy na powierzchni wody przestaną pojawiać się pęcherzyki powietrza.
Gnojówka ze skrzypu polnego
Oprócz pokrzywy, skrzyp polny jest równie skuteczną metodą na pozbycie się wełnowców. W tym celu należy wymieszać kilogram skrzypu polnego z dziesięcioma litrami wody i pozostawić do fermentacji na dwa tygodnie, podobnie jak w przypadku gnojówki z pokrzywy. Ponieważ skrzyp polny powoli rozkłada się w wodzie, może wydzielać nieprzyjemny zapach. Aby temu zapobiec, można dodać 100 gramów mączki skalnej. Tak przygotowany wywar można rozpylać bez rozcieńczania na zaatakowane rośliny i stosować jako nawóz.
Alkohol
Czysty alkohol można kupić w aptece za kilka euro. Można go codziennie nanosić patyczkiem higienicznym bezpośrednio na wełnowce. Wełnowce giną ze względu na wysokie stężenie alkoholu. Metoda ta nie jest jednak odpowiednia dla roślin wrażliwych, ponieważ alkohol może je uszkodzić. Należy również pamiętać, że wszystkie wełnowce muszą mieć kontakt z alkoholem, w przeciwnym razie metoda ta nie będzie wystarczająca, aby całkowicie wyeliminować populację wełnowców.
Szare mydło
Szare mydło ma tę właściwość, że pozbawia wełnowce przyczepności, przez co spadają one z rośliny. Zaatakowane rośliny można co dwa dni przemywać roztworem szarego mydła z wodą.
Chemiczne zwalczanie wełnowców
Niestety, w przypadku silnej inwazji wełnowców domowe sposoby czasem nie wystarczają. Aby uratować cenne rośliny, ogrodnicy muszą od czasu do czasu sięgnąć po środki chemiczne. Informacje o tym, jakie środki są dopuszczone do stosowania na roślinach, można znaleźć w Federalnym Urzędzie Ochrony Konsumentów i Bezpieczeństwa Żywności (BVL). Większość preparatów sprzedawana jest w butelkach z rozpylaczem, co ułatwia ich stosowanie. Niektóre inne środki można nabyć w formie pałeczek – wystarczy umieścić je w ziemi. Tam uwalniają swoje działanie i chronią rośliny przed szkodnikami.
Według BVL dopuszczone są m.in. środki zawierające następujące substancje czynne:
- Olej parafinowy
- Węglik wapnia
- Glifosat
- Olej rzepakowy
- Kwas octowy
- Siarczan żelaza(II)
Pełną listę dopuszczonych środków ochrony roślin znajdą Państwo tutaj.
My, jako Silberkraft, SILBERKRAFT nie oferujemy obecnie środków ochrony roślin przeciwko wszom, ale posiadamy produkty biobójcze przeciwko wszom głowowym i innym wszom ludzkim. Jeśli chcą Państwo dowiedzieć się o nich więcej, mogą Państwo znaleźć interesujące artykuły w naszym blogu poświęconym wszom.
Zapobieganie i profilaktyka – skąd biorą się wełnowce?
Jeśli już odkryją Państwo wełnowce na roślinach, ich usunięcie jest długotrwałe i może kosztować sporo nerwów. Dlatego lepiej jest od samego początku działać profilaktycznie przeciwko tym małym szkodnikom i nie dawać im żadnej szansy na atak. Ale jak właściwie wełnowce dostają się na rośliny?
- Przed zakupem roślin należy je dokładnie sprawdzić pod kątem ewentualnej obecności wełnowców.
- Ponadto należy upewnić się, że wybrano odpowiednie stanowisko dla danej rośliny: zbyt słoneczne lub zbyt zacienione miejsce osłabia rośliny, czyniąc je bardziej podatnymi na szkodniki.
- Nawozy do roślin należy stosować tylko sporadycznie. Zbyt wysoka zawartość azotu w glebie nieuchronnie przyciąga szkodniki, które mogą zaszkodzić roślinie.
- Samodzielnie przygotowana gnojówka, na przykład z pokrzywy, pomaga wspierać siłę i witalność rośliny. Zdrowa roślina potrafi bronić się przed potencjalnymi napastnikami, podczas gdy osłabiona nie jest już w stanie tego robić.
- Zbyt suche i ciepłe powietrze sprzyja inwazji wełnowców. Dlatego pomieszczenia mieszkalne, w których znajdują się rośliny, powinny być regularnie wietrzone przez kilka minut, aby zapewnić wymianę powietrza. Dodatkowo można ustawić nawilżacze powietrza.
- Każdą roślinę należy pielęgnować zgodnie z jej wymaganiami. Zbyt mała lub zbyt duża ilość wody osłabia korzenie oraz odporność rośliny. Storczyk lubi wilgoć, podczas gdy kaktus potrzebuje wody tylko mniej więcej co dwa do czterech tygodni. Jeśli nie masz pewności, jak dbać o swoje rośliny, możesz poprosić o radę wykwalifikowanych sprzedawców w sklepie ogrodniczym.
Źródła i przydatne linki
- https://www.gartenlexikon.de/wolllaeuse-bekaempfen/
- https://www.mein-schoener-garten.de/wolllaeuse
- https://www.native-plants.de/garten-tipps/schaedlinge-und-krankheiten/wolllaeuse-bekaempfen#
- https://www.dehner.de/ratgeber/pflanzen-tipps/pflanzengesundheit/pflanzenschaedlinge/ratgeber-wolllaeuse-schmierlaeuse/
- https://www.hauert.com/ch-de/angebot/privatkunden/ratgeber/detail/so-werden-sie-wolllaeuse-los
- https://www.gartenjournal.net/hortensien-schaedlinge-wolllaeuse
- https://www.biologie-seite.de/Biologie/Zitrusschmierlaus
- https://www.koppertbio.de/fragestellung/woll-und-schildlaeuse/langschwaenzige-schmierlaus/
Nasze filmy na temat Wszy, wszy głowowe i wszy
Komentarze (0)
Napisz komentarz
Komentarze są sprawdzane przed publikacją.